২. সুলভসুত্তং
১০১. ৰুত্তঞ্হেতং ভগৰতা, ৰুত্তমরহতাতি মে সুতং –
‘‘চত্তারিমানি, ভিক্খৰে, অপ্পানি চেৰ সুলভানি চ, তানি চ অনৰজ্জানি. কতমানি চত্তারি? পংসুকূলং, ভিক্খৰে, চীৰরানং অপ্পঞ্চ সুলভঞ্চ, তঞ্চ অনৰজ্জং. পিণ্ডিযালোপো, ভিক্খৰে, ভোজনানং অপ্পঞ্চ সুলভঞ্চ, তঞ্চ অনৰজ্জং. রুক্খমূলং, ভিক্খৰে, সেনাসনানং অপ্পঞ্চ সুলভঞ্চ, তঞ্চ অনৰজ্জং. পূতিমুত্তং, ভিক্খৰে, ভেসজ্জানং অপ্পঞ্চ সুলভঞ্চ তঞ্চ অনৰজ্জং. ইমানি খো, ভিক্খৰে, চত্তারি অপ্পানি চেৰ সুলভানি চ, তানি চ অনৰজ্জানি. যতো খো, ভিক্খৰে, ভিক্খু অপ্পেন চ তুট্ঠো হোতি সুলভেন চ (অনৰজ্জেন চ) [(…) নত্থি সী. পী. ক. পোত্থকেসু চ অঙ্গুত্তরে চ], ইমস্সাহং অঞ্ঞতরং সামঞ্ঞঙ্গন্তি ৰদামী’’তি. এতমত্থং ভগৰা অৰোচ. তত্থেতং ইতি ৰুচ্চতি –
‘‘অনৰজ্জেন তুট্ঠস্স, অপ্পেন সুলভেন চ;
ন সেনাসনমারব্ভ, চীৰরং পানভোজনং;
ৰিঘাতো হোতি চিত্তস্স, দিসা নপ্পটিহঞ্ঞতি.
‘‘যে চস্স [যেপস্স (স্যা.)] ধম্মা অক্খাতা, সামঞ্ঞস্সানুলোমিকা;
অধিগ্গহিতা তুট্ঠস্স, অপ্পমত্তস্স ভিক্খুনো’’তি [সিক্খতোতি (সী. ক.)].
অযম্পি অত্থো ৰুত্তো ভগৰতা, ইতি মে সুতন্তি. দুতিযং.