৫. বহুজনহিতসুত্তং

৮৪. ৰুত্তঞ্হেতং ভগৰতা, ৰুত্তমরহতাতি মে সুতং –

‘‘তযোমে পুগ্গলা লোকে উপ্পজ্জমানা উপ্পজ্জন্তি বহুজনহিতায বহুজনসুখায লোকানুকম্পায অত্থায হিতায সুখায দেৰমনুস্সানং. কতমে তযো? ইধ, ভিক্খৰে, তথাগতো লোকে উপ্পজ্জতি অরহং সম্মাসম্বুদ্ধো ৰিজ্জাচরণসম্পন্নো সুগতো লোকৰিদূ অনুত্তরো পুরিসদম্মসারথি সত্থা দেৰমনুস্সানং বুদ্ধো ভগৰা. সো ধম্মং দেসেতি আদিকল্যাণং মজ্ঝেকল্যাণং পরিযোসানকল্যাণং সাত্থং সব্যঞ্জনং, কেৰলপরিপুণ্ণং পরিসুদ্ধং ব্রহ্মচরিযং পকাসেতি. অযং, ভিক্খৰে, পঠমো পুগ্গলো লোকে উপ্পজ্জমানো উপ্পজ্জতি বহুজনহিতায বহুজনসুখায লোকানুকম্পায অত্থায হিতায সুখায দেৰমনুস্সানং.

‘‘পুন চপরং, ভিক্খৰে, তস্সেৰ সত্থু [সত্থুনো (স্যা.)] সাৰকো অরহং হোতি খীণাসৰো ৰুসিতৰা কতকরণীযো ওহিতভারো অনুপ্পত্তসদত্থো পরিক্খীণভৰসংযোজনো সম্মদঞ্ঞা ৰিমুত্তো. সো ধম্মং দেসেতি আদিকল্যাণং মজ্ঝেকল্যাণং পরিযোসানকল্যাণং সাত্থং সব্যঞ্জনং, কেৰলপরিপুণ্ণং পরিসুদ্ধং ব্রহ্মচরিযং পকাসেতি. অযং, ভিক্খৰে, দুতিযো পুগ্গলো লোকে উপ্পজ্জমানো উপ্পজ্জতি বহুজনহিতায বহুজনসুখায লোকানুকম্পায অত্থায হিতায সুখায দেৰমনুস্সানং.

‘‘পুন চপরং, ভিক্খৰে, তস্সেৰ সত্থু সাৰকো সেখো হোতি পাটিপদো বহুস্সুতো সীলৰতূপপন্নো. সোপি [সো (?)] ধম্মং দেসেতি আদিকল্যাণং মজ্ঝেকল্যাণং পরিযোসানকল্যাণং সাত্থং সব্যঞ্জনং, কেৰলপরিপুণ্ণং পরিসুদ্ধং ব্রহ্মচরিযং পকাসেতি. অযং, ভিক্খৰে, ততিযো পুগ্গলো লোকে উপ্পজ্জমানো উপ্পজ্জতি বহুজনহিতায বহুজনসুখায লোকানুকম্পায অত্থায হিতায সুখায দেৰমনুস্সানং. ইমে খো, ভিক্খৰে, তযো পুগ্গলা লোকে উপ্পজ্জমানা উপ্পজ্জন্তি বহুজনহিতায বহুজনসুখায লোকানুকম্পায অত্থায হিতায সুখায দেৰমনুস্সান’’ন্তি. এতমত্থং ভগৰা অৰোচ. তত্থেতং ইতি ৰুচ্চতি –

‘‘সত্থা হি লোকে পঠমো মহেসি, তস্সন্ৰযো সাৰকো ভাৰিতত্তো;

অথাপরো পাটিপদোপি সেখো, বহুস্সুতো সীলৰতূপপন্নো.

‘‘এতে তযো দেৰমনুস্সসেট্ঠা, পভঙ্করা ধম্মমুদীরযন্তা;

অপাপুরন্তি [অপাপুরেন্তি (ক.)] অমতস্স দ্ৰারং, যোগা পমোচেন্তি [যাগা পমুচ্চন্তি (সী.), যোগা মোচন্তি (স্যা.)] হুজ্জনং তে.

‘‘যে সত্থৰাহেন অনুত্তরেন, সুদেসিতং মগ্গমনুক্কমন্তি [মগ্গমনুগ্গমন্তি (সী. ক.)];

ইধেৰ দুক্খস্স করোন্তি অন্তং, যে অপ্পমত্তা সুগতস্স সাসনে’’তি.

অযম্পি অত্থো ৰুত্তো ভগৰতা, ইতি মে সুতন্তি. পঞ্চমং.