৭. সুখপত্থনাসুত্তং
৭৬. ৰুত্তঞ্হেতং ভগৰতা, ৰুত্তমরহতাতি মে সুতং –
‘‘তীণিমানি, ভিক্খৰে, সুখানি পত্থযমানো সীলং রক্খেয্য পণ্ডিতো. কতমানি তীণি? পসংসা মে আগচ্ছতূতি [আগচ্ছন্তূতি (স্যা.)] সীলং রক্খেয্য পণ্ডিতো, ভোগা মে উপ্পজ্জন্তূতি সীলং রক্খেয্য পণ্ডিতো, কাযস্স ভেদা পরং মরণা সুগতিং সগ্গং লোকং উপপজ্জিস্সামীতি সীলং রক্খেয্য পণ্ডিতো. ইমানি খো, ভিক্খৰে, তীণি সুখানি পত্থযমানো সীলং রক্খেয্য পণ্ডিতো’’তি. এতমত্থং ভগৰা অৰোচ. তত্থেতং ইতি ৰুচ্চতি –
‘‘সীলং রক্খেয্য মেধাৰী, পত্থযানো তযো সুখে;
পসংসং ৰিত্তলাভঞ্চ, পেচ্চ সগ্গে পমোদনং.
‘‘অকরোন্তোপি চে পাপং, করোন্তমুপসেৰতি;
সঙ্কিযো হোতি পাপস্মিং, অৰণ্ণো চস্স রূহতি.
‘‘যাদিসং কুরুতে মিত্তং, যাদিসং চূপসেৰতি;
স ৰে তাদিসকো হোতি, সহৰাসো হি [সহৰাসোপি (সী. ক.)] তাদিসো.
‘‘সেৰমানো সেৰমানং, সম্ফুট্ঠো সম্ফুসং পরং;
সরো দিদ্ধো কলাপংৰ, অলিত্তমুপলিম্পতি;
উপলেপভযা [উপলিম্পভযা (ক.)] ধীরো, নেৰ পাপসখা সিযা.
‘‘পূতিমচ্ছং কুসগ্গেন, যো নরো উপনয্হতি;
কুসাপি পূতি ৰাযন্তি, এৰং বালূপসেৰনা.
‘‘তগরঞ্চ পলাসেন, যো নরো উপনয্হতি;
পত্তাপি সুরভি ৰাযন্তি, এৰং ধীরূপসেৰনা.
‘‘তস্মা পত্তপুটস্সেৰ [পলাসপুটস্সেৰ (পী. ক.)], ঞত্ৰা সম্পাকমত্তনো;
অসন্তে নুপসেৰেয্য, সন্তে সেৰেয্য পণ্ডিতো;
অসন্তো নিরযং নেন্তি, সন্তো পাপেন্তি সুগ্গতি’’ন্তি.
অযম্পি অত্থো ৰুত্তো ভগৰতা, ইতি মে সুতন্তি. সত্তমং.