১০. মারধেয্যসুত্তং
৫৯. ৰুত্তঞ্হেতং ভগৰতা, ৰুত্তমরহতাতি মে সুতং –
‘‘তীহি, ভিক্খৰে, ধম্মেহি সমন্নাগতো ভিক্খু অতিক্কম্ম মারধেয্যং আদিচ্চোৰ ৰিরোচতি. কতমেহি তীহি? ইধ, ভিক্খৰে, ভিক্খু অসেখেন সীলক্খন্ধেন সমন্নাগতো হোতি, অসেখেন সমাধিক্খন্ধেন সমন্নাগতো হোতি, অসেখেন পঞ্ঞাক্খন্ধেন সমন্নাগতো হোতি – ইমেহি খো, ভিক্খৰে, তীহি ধম্মেহি সমন্নাগতো ভিক্খু অতিক্কম্ম মারধেয্যং আদিচ্চোৰ ৰিরোচতী’’তি. এতমত্থং ভগৰা অৰোচ. তত্থেতং ইতি ৰুচ্চতি –
‘‘সীলং সমাধি পঞ্ঞা চ, যস্স এতে সুভাৰিতা;
অতিক্কম্ম মারধেয্যং, আদিচ্চোৰ ৰিরোচতী’’তি.
অযম্পি অত্থো ৰুত্তো ভগৰতা, ইতি মে সুতন্তি. দসমং.
পঠমো ৰগ্গো নিট্ঠিতো.
তস্সুদ্দানং –
মূলধাতু অথ ৰেদনা দুৰে, এসনা চ দুৰে আসৰা দুৰে;
তণ্হাতো চ অথ [তণ্হাতো অথ (স্যা.)] মারধেয্যতো, ৰগ্গমাহু পঠমন্তি মুত্তমন্তি.