১. পসন্নচিত্তসুত্তং

২১. ৰুত্তঞ্হেতং ভগৰতা, ৰুত্তমরহতাতি মে সুতং –

‘‘ইধাহং, ভিক্খৰে, একচ্চং পুগ্গলং পসন্নচিত্তং এৰং চেতসা চেতো পরিচ্চ পজানামি – ‘ইমম্হি চাযং সমযে পুগ্গলো কালং করেয্য যথাভতং নিক্খিত্তো এৰং সগ্গে’. তং কিস্স হেতু? চিত্তং হিস্স, ভিক্খৰে, পসন্নং. চেতোপসাদহেতু খো পন, ভিক্খৰে, এৰমিধেকচ্চে সত্তা কাযস্স ভেদা পরং মরণা সুগতিং সগ্গং লোকং উপপজ্জন্তী’’তি. এতমত্থং ভগৰা অৰোচ. তত্থেতং ইতি ৰুচ্চতি –

‘‘পসন্নচিত্তং ঞত্ৰান, একচ্চং ইধ পুগ্গলং;

এতমত্থঞ্চ ব্যাকাসি, বুদ্ধো ভিক্খূন সন্তিকে.

‘‘ইমম্হি চাযং সমযে, কালং কযিরাথ পুগ্গলো;

সুগতিং উপপজ্জেয্য, চিত্তং হিস্স পসাদিতং.

‘‘যথা হরিত্ৰা নিক্খিপেয্য, এৰমেৰ তথাৰিধো;

চেতোপসাদহেতু হি, সত্তা গচ্ছন্তি সুগ্গতি’’ন্তি.

অযম্পি অত্থো ৰুত্তো ভগৰতা, ইতি মে সুতন্তি. পঠমং.