২. মেত্তসুত্তং
২২. ৰুত্তঞ্হেতং ভগৰতা, ৰুত্তমরহতাতি মে সুতং –
‘‘মা, ভিক্খৰে, পুঞ্ঞানং ভাযিত্থ. সুখস্সেতং, ভিক্খৰে, অধিৰচনং ইট্ঠস্স কন্তস্স পিযস্স মনাপস্স যদিদং পুঞ্ঞানি [পুঞ্ঞানন্তি, (অ. নি. ৭.৬২)]. অভিজানামি খো পনাহং, ভিক্খৰে, দীঘরত্তং কতানং পুঞ্ঞানং ইট্ঠং কন্তং পিযং মনাপং ৰিপাকং পচ্চনুভূতং. সত্ত ৰস্সানি মেত্তচিত্তং ভাৰেত্ৰা সত্ত সংৰট্টৰিৰট্টকপ্পে নযিমং লোকং পুনরাগমাসিং. সংৰট্টমানে সুদং, ভিক্খৰে, কপ্পে আভস্সরূপগো হোমি; ৰিৰট্টমানে কপ্পে সুঞ্ঞং ব্রহ্মৰিমানং উপপজ্জামি.
‘‘তত্র সুদং, ভিক্খৰে, ব্রহ্মা হোমি মহাব্রহ্মা অভিভূ অনভিভূতো অঞ্ঞদত্থুদসো ৰসৰত্তী. ছত্তিংসক্খত্তুং খো পনাহং, ভিক্খৰে, সক্কো অহোসিং দেৰানমিন্দো; অনেকসতক্খত্তুং রাজা অহোসিং চক্কৰত্তী ধম্মিকো ধম্মরাজা চাতুরন্তো ৰিজিতাৰী জনপদত্থাৰরিযপ্পত্তো সত্তরতনসমন্নাগতো. কো পন ৰাদো পদেসরজ্জস্স!
‘‘তস্স ময্হং, ভিক্খৰে, এতদহোসি – ‘কিস্স নু খো মে ইদং কম্মস্স ফলং, কিস্স কম্মস্স ৰিপাকো, যেনাহং এতরহি এৰংমহিদ্ধিকো এৰংমহানুভাৰো’তি? তস্স ময্হং, ভিক্খৰে, এতদহোসি – ‘তিণ্ণং খো মে ইদং কম্মানং ফলং, তিণ্ণং কম্মানং ৰিপাকো, যেনাহং এতরহি এৰংমহিদ্ধিকো এৰংমহানুভাৰোতি, সেয্যথিদং [সেয্যথীদং (সী. স্যা. কং. পী.)] – দানস্স, দমস্স, সঞ্ঞমস্সা’’’তি. এতমত্থং ভগৰা অৰোচ. তত্থেতং ইতি ৰুচ্চতি –
‘‘পুঞ্ঞমেৰ সো সিক্খেয্য, আযতগ্গং সুখুদ্রযং;
দানঞ্চ সমচরিযঞ্চ, মেত্তচিত্তঞ্চ ভাৰযে.
‘‘এতে ধম্মে ভাৰযিত্ৰা, তযো সুখসমুদ্দযে [সুখসমুদ্রযে (সী. অট্ঠ.)];
অব্যাপজ্ঝং [অব্যাপজ্জং (স্যা. ক.), অব্যাবজ্ঝং (?)] সুখং লোকং, পণ্ডিতো উপপজ্জতী’’তি.
অযম্পি অত্থো ৰুত্তো ভগৰতা, ইতি মে সুতন্তি. দুতিযং.