১০. দোসপরিঞ্ঞাসুত্তং

১০. ৰুত্তঞ্হেতং ভগৰতা, ৰুত্তমরহতাতি মে সুতং –

‘‘দোসং, ভিক্খৰে, অনভিজানং অপরিজানং তত্থ চিত্তং অৰিরাজযং অপ্পজহং অভব্বো দুক্খক্খযায. দোসঞ্চ খো, ভিক্খৰে, অভিজানং পরিজানং তত্থ চিত্তং ৰিরাজযং পজহং ভব্বো দুক্খক্খযাযা’’তি. এতমত্থং ভগৰা অৰোচ. তত্থেতং ইতি ৰুচ্চতি –

‘‘যেন দোসেন দুট্ঠাসে, সত্তা গচ্ছন্তি দুগ্গতিং;

তং দোসং সম্মদঞ্ঞায, পজহন্তি ৰিপস্সিনো;

পহায ন পুনাযন্তি, ইমং লোকং কুদাচন’’ন্তি.

অযম্পি অত্থো ৰুত্তো ভগৰতা, ইতি মে সুতন্তি. দসমং.

পঠমো ৰগ্গো নিট্ঠিতো.

তস্সুদ্দানং –

রাগদোসা অথ মোহো, কোধমক্খা মানং সব্বং;

মানতো রাগদোসা পুন দ্ৰে, পকাসিতা ৰগ্গমাহু পঠমন্তি.