৭. মহানামসিক্খাপদৰণ্ণনা

৩০৩. সত্তমসিক্খাপদে – মহানামো নাম ভগৰতো চূল়পিতুপুত্তো মাসমত্তেন মহল্লকতরো দ্ৰীসু ফলেসু পতিট্ঠিতো অরিযসাৰকো. ভেসজ্জং উস্সন্নং হোতীতি ৰজতো আহরিত্ৰা ঠপিতসপ্পি বহু হোতি.

৩০৬. সাদিতব্বাতি তস্মিং সমযে রোগো নত্থীতি ন পটিক্খিপিতব্বা; রোগে সতি ৰিঞ্ঞাপেস্সামীতি অধিৰাসেতব্বা. এত্তকেহি ভেসজ্জেহি পৰারেমীতি নামৰসেন সপ্পিতেলাদীসু দ্ৰীহি তীহি ৰা পরিমাণৰসেন পত্থেন নাল়িযা আল়্হকেনাতি ৰা.অঞ্ঞং ভেসজ্জং ৰিঞ্ঞাপেতীতি সপ্পিনা পৰারিতো তেলং ৰিঞ্ঞাপেতি, আল়্হকেন পৰারিতো দোণং. ন ভেসজ্জেন করণীযেনাতি মিস্সকভত্তেনপি চে যাপেতুং সক্কোতি, ন ভেসজ্জকরণীযং নাম হোতি.

৩১০. পৰারিতানন্তি যে অত্তনো পুগ্গলিকায পৰারণায পৰারিতা; তেসং পৰারিতানুরূপেন ৰিঞ্ঞত্তিযা অনাপত্তি. সঙ্ঘৰসেন পৰারিতেসু পন পমাণং সল্লক্খেতব্বমেৰাতি. সেসং উত্তানমেৰ.

ছসমুট্ঠানং – কিরিযং, নোসঞ্ঞাৰিমোক্খং, অচিত্তকং, পণ্ণত্তিৰজ্জং, কাযকম্মং, ৰচীকম্মং, তিচিত্তং, তিৰেদনন্তি.

মহানামসিক্খাপদং সত্তমং.