৪. কামগুণসুত্তৰণ্ণনা

১১৭. চতুত্থে যে মেতি যে মম. চেতসো সম্ফুট্ঠপুব্বাতি চিত্তেন অনুভূতপুব্বা. তত্র মে চিত্তং বহুলং গচ্ছমানং গচ্ছেয্যাতি তেসু পাসাদত্তযতিৰিধনাটকাদিভেদসম্পত্তিৰসেন অনুভূতপুব্বেসু পঞ্চসু কামগুণেসু বহূসু ৰারেসু উপ্পজ্জমানং উপ্পজ্জেয্যাতি দীপেতি. পচ্চুপ্পন্নেসু ৰাতি ইধ পধানচরিযকালে ছব্বস্সানি সুপুপ্ফিতৰনসণ্ডজাতানং দিজগণাদীনং ৰসেন দিট্ঠসুতাদিভেদং মনোরমারম্মণং কামগুণং কত্ৰা দস্সেন্তো ‘‘এৰরূপেসু পচ্চুপ্পন্নেসু ৰা বহুলং উপ্পজ্জেয্যা’’তি দস্সেতি. অপ্পং ৰা অনাগতেসূতি অনাগতে ‘‘মেত্তেয্যো নাম বুদ্ধো ভৰিস্সতি, সঙ্খো নাম রাজা, কেতুমতী নাম রাজধানী’’তিআদিৰসেন (দী. নি. ৩.১০৬) পরিত্তকমেৰ অনাগতেসু কামগুণেসু উপ্পজ্জেয্যাতি দস্সেতি. তত্র মে অত্তরূপেনাতি তত্র মযা অত্তনো হিতকামজাতিকেন. অপ্পমাদোতি সাতচ্চকিরিযা পঞ্চসু কামগুণেসু চিত্তস্স অৰোস্সগ্গো. সতীতি আরম্মণপরিগ্গহিতসতি. আরক্খোতি অযং অপ্পমাদো চ সতি চ চেতসো আরক্খো করণীযো, এৰং মে অহোসীতি দস্সেতি, আরক্খত্থায ইমে দ্ৰে ধম্মা কাতব্বাতি ৰুত্তং হোতি.

তস্মাতিহ, ভিক্খৰে, সে আযতনে ৰেদিতব্বেতি যস্মা চেতসো আরক্খত্থায অপ্পমাদো চ সতি চ কাতব্বা, যস্মা তস্মিং আযতনে ৰিদিতে অপ্পমাদেন ৰা সতিযা ৰা কাতব্বং নত্থি, তস্মা সে আযতনে ৰেদিতব্বে, তং কারণং জানিতব্বন্তি অত্থো. সল়াযতননিরোধন্তি সল়াযতননিরোধো ৰুচ্চতি নিব্বানং, তং সন্ধায ভাসিতন্তি অত্থো. নিব্বানস্মিঞ্হি চক্খুআদীনি চেৰ নিরুজ্ঝন্তি রূপসঞ্ঞাদযো চ নিরুজ্ঝন্তীতি. সেসং ৰুত্তনযমেৰ.