৬. যজমানসুত্তৰণ্ণনা
২৬২. ছট্ঠে যজমানানন্তি যজন্তানং. তদা কির অঙ্গমগধৰাসিকা মনুস্সা অনুসংৰচ্ছরং সপ্পিমধুফাণিতাদীসু অগ্গং গহেত্ৰা একস্মিং ঠানে দারূনং সট্ঠিমত্তে সকটভারে রাসিং কত্ৰা অগ্গিং দত্ৰা পজ্জলিতকালে ‘‘মহাব্রহ্মুনো যজামা’’তি তং সব্বং পক্খিপন্তি. ‘‘একৰারং পক্খিত্তং সহস্সগুণফলং দেতী’’তি নেসং লদ্ধি. সক্কো দেৰরাজা ‘‘সব্বেপিমে সব্বঅগ্গানি গহেত্ৰা ‘মহাব্রহ্মুনো যজামা’তি অগ্গিম্হি ঝাপেন্তি. অফলং করোন্তি, মযি পস্সন্তে মা নস্সন্তু, যথা বুদ্ধস্স চেৰ সঙ্ঘস্স চ দত্ৰা বহুং পুঞ্ঞং পসৰন্তি, এৰং করিস্সামী’’তি দারুরাসিং জলাপেত্ৰা ওলোকেন্তেসু মনুস্সেসু পুণ্ণমদিৰসে ব্রহ্মত্তভাৰং মাপেত্ৰা মহাজনস্স পস্সন্তস্সেৰ চন্দমণ্ডলং ভিন্দিত্ৰা নিক্খন্তো ৰিয অহোসি. মহাজনো দিস্ৰা ‘‘ইমং যঞ্ঞং পটিগ্গহেতুং মহাব্রহ্মা আগচ্ছতী’’তি জণ্ণুকেহি ভূমিযং পতিট্ঠায, অঞ্জলিং পগ্গয্হ নমস্সমানো অট্ঠাসি. ব্রাহ্মণা আহংসু ‘‘তুম্হে ‘মযং তক্কেন কথেমা’তি মঞ্ঞথ, ইদানি পস্সথ, অযং ৰো ব্রহ্মা সহত্থা যঞ্ঞং পটিগ্গহেতুং আগচ্ছতী’’তি. সক্কো আগন্ত্ৰা দারুচিতকমত্থকে আকাসে ঠত্ৰা ‘‘কস্সাযং সক্কারো’’তি পুচ্ছি? তুম্হাকং, ভন্তে, পটিগ্গণ্হথ নো যঞ্ঞন্তি. তেন হি আগচ্ছথ, মা তুলং ছড্ডেত্ৰা হত্থেন তুলযিত্থ, অযং সত্থা ধুরৰিহারে ৰসতি, তং পুচ্ছিস্সাম ‘‘কস্স দিন্নং মহপ্ফলং হোতী’’তি? উভযরট্ঠৰাসিনো গহেত্ৰা সত্থু সন্তিকং গন্ত্ৰা পুচ্ছন্তো এৰমাহ.
তত্থ পুঞ্ঞপেক্খানন্তি পুঞ্ঞং ইচ্ছন্তানং পুঞ্ঞত্থিকানং. ওপধিকং পুঞ্ঞন্তি উপধিৰিপাকং পুঞ্ঞং. সঙ্ঘে দিন্নং মহপ্ফলন্তি অরিযসঙ্ঘে দিন্নং ৰিপ্ফারৰন্তং হোতি. দেসনাৰসানে চতুরাসীতিপাণসহস্সানি অমতপানং পিৰিংসু. ততো পট্ঠায মনুস্সা সব্বানি অগ্গদানানি ভিক্খুসঙ্ঘস্স অদংসু. ছট্ঠং.