৬. পঠমকরণীযৰিমানৰণ্ণনা

উচ্চমিদং মণিথূণন্তি করণীযৰিমানং. তস্স কা উপ্পত্তি? ভগৰা সাৰত্থিযং ৰিহরতি জেতৰনে. তেন সমযেন সাৰত্থিৰাসী একো উপাসকো ন্হানোপকরণানি গহেত্ৰা অচিরৰতিং গন্ত্ৰা ন্হত্ৰা আগচ্ছন্তো ভগৰন্তং সাৰত্থিং পিণ্ডায পৰিসন্তং দিস্ৰা উপসঙ্কমিত্ৰা ৰন্দিত্ৰা এৰমাহ ‘‘ভন্তে কেন নিমন্তিতা’’তি. ভগৰা তুণ্হী অহোসি. সো কেনচি অনিমন্তিতভাৰং ঞত্ৰা আহ ‘‘অধিৰাসেতু মে, ভন্তে, ভগৰা ভত্তং অনুকম্পং উপাদাযা’’তি. অধিৰাসেসি ভগৰা তুণ্হীভাৰেন. সো ভগৰন্তং অত্তনো গেহং নেত্ৰা বুদ্ধারহং আসনং পঞ্ঞাপেত্ৰা তত্থ ভগৰন্তং নিসীদাপেত্ৰা পণীতেন অন্নপানেন সন্তপ্পেসি. ভগৰা কতভত্তকিচ্চো তস্স অনুমোদনং কত্ৰা পক্কামি. সেসং অনন্তরৰিমানসদিসং. তেন ৰুত্তং –

৯২৬. ‘‘উচ্চমিদং মণিথূণং ৰিমানং…পে… নারিযো চ নচ্চন্তি সুৰণ্ণছন্না.

৯২৮. ‘‘কেন তেতাদিসো ৰণ্ণো…পে… ৰণ্ণো চ তে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.

৯৩০. ‘‘সো দেৰপুত্তো অত্তমনো…পে… যস্স কম্মস্সিদং ফলং’’.

৯৩১. ‘‘করণীযানি পুঞ্ঞানি, পণ্ডিতেন ৰিজানতা;

সম্মগ্গতেসু বুদ্ধেসু, যত্থ দিন্নং মহপ্ফলং.

৯৩১. ‘‘অত্থায ৰত মে বুদ্ধো, অরঞ্ঞা গামমাগতো;

কত্থ চিত্তং পসাদেত্ৰা, তাৰতিংসূপগো অহং.

৯৩৩. ‘‘তেন মেতাদিসো ৰণ্ণো…পে… ৰণ্ণো চ মে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.

৯৩১. তত্থ পণ্ডিতেনাতি সপ্পঞ্ঞেন. ৰিজানতাতি অত্তনো হিতাহিতং জানন্তেন. সম্মগ্গতেসূতি সম্মাপটিপন্নেসু, বুদ্ধেসূতি সম্মাসম্বুদ্ধেসু.

৯৩২. অত্থাযাতি হিতায, ৰুড্ঢিযা ৰা. অরঞ্ঞাতি ৰিহারতো, জেতৰনং সন্ধায ৰদতি. তাৰতিংসূপগোতি তাৰতিংসদেৰকাযং, তাৰতিংসভৰনং ৰা উপ্পজ্জনৰসেন উপগতো. সেসং ৰুত্তনযমেৰ.

করণীযৰিমানৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.