৭. দুতিযকরণীযৰিমানৰণ্ণনা

সত্তমৰিমানং ছট্ঠৰিমানসদিসং. কেৰলং তত্থ উপাসকেন ভগৰতো আহারো দিন্নো, ইধ অঞ্ঞতরস্স থেরস্স. এসং ৰুত্তনযমেৰ. তেন ৰুত্তং –

৯৩৫. ‘‘উচ্চমিদং মণিথূণং ৰিমানং, সমন্ততো দ্ৰাদস যোজনানি;

কূটাগারা সত্তসতা উল়ারা, ৰেল়ুরিযথম্ভা রুচকত্থতা সুভা.

৯৩৬. ‘‘তত্থচ্ছসি পিৰসি খাদসি চ, দিব্বা চ ৰীণা পৰদন্তি ৰগ্গুং;

দিব্বা রসা কামগুণেত্থ পঞ্চ, নারিযো চ নচ্চন্তি সুৰণ্ণছন্না.

৯৩৭. ‘‘কেন তেতাদিসো ৰণ্ণো…পে… ৰণ্ণো চ তে সব্বদিসা পভাসতীতি.

৯৩৮. ‘‘সো দেৰপুত্তো অত্তমনো…পে… যস্স কম্মস্সিদং ফলং’’.

৯৪০. ‘‘করণীযানি পুঞ্ঞানি, পণ্ডিতেন ৰিজানতা;

সম্মগ্গতেসু ভিক্খূসু, যত্থ দিন্নং মহপ্ফলং.

৯৪১. ‘‘অত্থায ৰত মে ভিক্খু, অরঞ্ঞা গামমাগতো;

তত্থ চিত্তং পসাদেত্ৰা, তাৰতিংসূপগো অহং.

৯৪২. ‘‘তেন মেতাদিসো ৰণ্ণো…পে… ৰণ্ণো চ মে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.

দুতিযকরণীযৰিমানৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.