৯. অভযাথেরীগাথাৰণ্ণনা

অভযে ভিদুরো কাযোতিআদিকা অভযত্থেরিযা গাথা. অযম্পি পুরিমবুদ্ধেসু কতাধিকারা তত্থ তত্থ ভৰে ৰিৰট্টূপনিস্সযং পুঞ্ঞং উপচিনন্তী সিখিস্স ভগৰতো কালে খত্তিযমহাসালকুলে নিব্বত্তিত্ৰা ৰিঞ্ঞুতং পত্ৰা অরুণরঞ্ঞো অগ্গমহেসী অহোসি. রাজা তস্সা একদিৰসং গন্ধসম্পন্নানি সত্ত উপ্পলানি অদাসি. সা তানি গহেত্ৰা ‘‘কিং মে ইমেহি পিল়ন্ধন্তেহি. যংনূনাহং ইমেহি ভগৰন্তং পূজেস্সামী’’তি চিন্তেত্ৰা নিসীদি. ভগৰা চ ভিক্খাচারৰেলাযং রাজনিৰেসনং পাৰিসি. সা ভগৰন্তং দিস্ৰা পসন্নমানসা পচ্চুগ্গন্ত্ৰা তেহি পুপ্ফেহি পূজেত্ৰা পঞ্চপতিট্ঠিতেন ৰন্দি. সা তেন পুঞ্ঞকম্মেন দেৰমনুস্সেসু সংসরন্তী ইমস্মিং বুদ্ধুপ্পাদে উজ্জেনিযং কুলগেহে নিব্বত্তিত্ৰা ৰিঞ্ঞুতং পত্ৰা অভযমাতুসহাযিকা হুত্ৰা তায পব্বজিতায তস্সা সিনেহেন সযম্পি পব্বজিত্ৰা তায সদ্ধিং রাজগহে ৰসমানা একদিৰসং অসুভদস্সনত্থং সীতৰনং অগমাসি. সত্থা গন্ধকুটিযং নিসিন্নোৰ তস্সা অনুভূতপুব্বং আরম্মণং পুরতো কত্ৰা তস্সা উদ্ধুমাতকাদিভাৰং পকাসেসি. তং দিস্ৰা সংৰেগমানসা অট্ঠাসি. সত্থা ওভাসং ফরিত্ৰা পুরতো নিসিন্নং ৰিয অত্তানং দস্সেত্ৰা –

৩৫. ‘‘অভযে ভিদুরো কাযো, যত্থ সত্তা পুথুজ্জনা;

নিক্খিপিস্সামিমং দেহং, সম্পজানা সতীমতী.

৩৬. ‘‘বহূহি দুক্খধম্মেহি, অপ্পমাদরতায মে;

তণ্হক্খযো অনুপ্পত্তো, কতং বুদ্ধস্স সাসন’’ন্তি. –

ইমা গাথা অভাসি. সা গাথাপরিযোসানে অরহত্তং পাপুণি. তেন ৰুত্তং অপদানে (অপ. থেরী ২.১.৭১-৯০) –

‘‘নগরে অরুণৰতিযা, অরুণো নাম খত্তিযো;

তস্স রঞ্ঞো অহুং ভরিযা, ৰারিতং ৰারযামহং.

‘‘সত্তমালং গহেত্ৰান, উপ্পলা দেৰগন্ধিকা;

নিসজ্জ পাসাদৰরে, এৰং চিন্তেসি তাৰদে.

‘‘কিং মে ইমাহি মালাহি, সিরসারোপিতাহি মে;

ৰরং মে বুদ্ধসেট্ঠস্স, ঞাণম্হি অভিরোপিতং.

‘‘সম্বুদ্ধং পটিমানেন্তী, দ্ৰারাসন্নে নিসীদহং;

যদা এহিতি সম্বুদ্ধো, পূজযিস্সং মহামুনিং.

‘‘ককুধো ৰিলসন্তোৰ, মিগরাজাৰ কেসরী;

ভিক্খুসঙ্ঘেন সহিতো, আগচ্ছি ৰীথিযা জিনো.

‘‘বুদ্ধস্স রংসিং দিস্ৰান, হট্ঠা সংৰিগ্গমানসা;

দ্ৰারং অৰাপুরিত্ৰান, বুদ্ধসেট্ঠমপূজযিং.

‘‘সত্ত উপ্পলপুপ্ফানি, পরিকিণ্ণানি অম্বরে;

ছদিং করোন্তো বুদ্ধস্স, মত্থকে ধারযন্তি তে.

‘‘উদগ্গচিত্তা সুমনা, ৰেদজাতা কতঞ্জলী;

তত্থ চিত্তং পসাদেত্ৰা, তাৰতিংসমগচ্ছহং.

‘‘মহানেলস্স ছাদনং, ধারেন্তি মম মুদ্ধনি;

দিব্বগন্ধং পৰাযামি, সত্তুপ্পলস্সিদং ফলং.

‘‘কদাচি নীযমানায, ঞাতিসঙ্ঘেন মে তদা;

যাৰতা পরিসা ময্হং, মহানেলং ধরীযতি.

‘‘সত্ততি দেৰরাজূনং, মহেসিত্তমকারযিং;

সব্বত্থ ইস্সরা হুত্ৰা, সংসরামি ভৰাভৰে.

‘‘তেসট্ঠি চক্কৰত্তীনং, মহেসিত্তমকারযিং;

সব্বে মমনুৰত্তন্তি, আদেয্যৰচনা অহুং.

‘‘উপ্পলস্সেৰ মে ৰণ্ণো, গন্ধো চেৰ পৰাযতি;

দুব্বণ্ণিযং ন জানামি, বুদ্ধপূজাযিদং ফলং.

‘‘ইদ্ধিপাদেসু কুসলা, বোজ্ঝঙ্গভাৰনারতা;

অভিঞ্ঞাপারমিপ্পত্তা, বুদ্ধপূজাযিদং ফলং.

‘‘সতিপট্ঠানকুসলা, সমাধিঝানগোচরা;

সম্মপ্পধানমনুযুত্তা, বুদ্ধপূজাযিদং ফলং.

‘‘ৰীরিযং মে ধুরধোরয্হং, যোগক্খেমাধিৰাহনং;

সব্বাসৰপরিক্খীণা, নত্থি দানি পুনব্ভৰো.

‘‘একতিংসে ইতো কপ্পে, যং পুপ্ফমভিপূজযিং;

দুগ্গতিং নাভিজানামি, বুদ্ধপূজাযিদং ফলং.

‘‘কিলেসা ঝাপিতা ময্হং…পে… কতং বুদ্ধস্স সাসন’’ন্তি. (অপ. থেরী ২.১.৭১-৯০);

অরহত্তং পন পত্ৰা উদানেন্তী তা এৰ গাথা পরিৰত্তিত্ৰা অভাসি.

তত্থ অভযেতি অত্তানমেৰ আলপতি. ভিদুরোতি ভিজ্জনসভাৰো, অনিচ্চোতি অত্থো. যত্থ সত্তা পুথুজ্জনাতি যস্মিং খণেন ভিজ্জনসীলে অসুচিদুগ্গন্ধজেগুচ্ছপটিক্কূলসভাৰে কাযে ইমে অন্ধপুথুজ্জনা সত্তা লগ্গা লগ্গিতা. নিক্খিপিস্সামিমং দেহন্তি অহং পন ইমং দেহং পূতিকাযং পুন অনাদানেন নিরপেক্খা খিপিস্সামি ছড্ডেস্সামি. তত্থ কারণমাহ ‘‘সম্পজানা সতীমতী’’তি.

বহূহি দুক্খধম্মেহীতি জাতিজরাদীহি অনেকেহি দুক্খধম্মেহি ফুট্ঠাযাতি অধিপ্পাযো. অপ্পমাদরতাযাতি তায এৰ দুক্খোতিণ্ণতায পটিলদ্ধসংৰেগত্তা সতিঅৰিপ্পৰাসসঙ্খাতে অপ্পমাদে রতায. সেসং ৰুত্তনযমেৰ. এত্থ চ সত্থারা দেসিতনিযামেন –

‘‘নিক্খিপাহি ইমং দেহং, অপ্পমাদরতায তে;

তণ্হক্খযং পাপুণাহি, করোহি বুদ্ধসাসন’’ন্তি. –

পাঠো, থেরিযা ৰুত্তনিযামেনেৰ পন সংগীতিং আরোপিতত্তা. অপ্পমাদরতায তেতি অপ্পমাদরতায তযা ভৰিতব্বন্তি অত্থো.

অভযাথেরীগাথাৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.