১০. সামাথেরীগাথাৰণ্ণনা

চতুক্খত্তুং পঞ্চক্খত্তুন্তিআদিকা সামায থেরিযা গাথা. অযম্পি পুরিমবুদ্ধেসু কতাধিকারা তত্থ তত্থ ভৰে ৰিৰট্টূপনিস্সযং কুসলং উপচিনিত্ৰা সুগতীসুযেৰ সংসরন্তী ইমস্মিং বুদ্ধুপ্পাদে কোসম্বিযং গহপতিমহাসালকুলে নিব্বত্তিত্ৰা সামাতিস্সা নামং অহোসি. সা ৰিঞ্ঞুতং পত্তা সামাৰতিযা উপাসিকায পিযসহাযিকা হুত্ৰা তায কালঙ্কতায সঞ্জাতসংৰেগা পব্বজি. পব্বজিত্ৰা চ সামাৰতিকং আরব্ভ উপ্পন্নসোকং ৰিনোদেতুং অসক্কোন্তী অরিযমগ্গং গণ্হিতুং নাসক্খি. অপরভাগে আসনসালায নিসিন্নস্স আনন্দত্থেরস্স ওৰাদং সুত্ৰা ৰিপস্সনং পট্ঠপেত্ৰা ততো সত্তমে দিৰসে সহ পটিসম্ভিদাহি অরহত্তং পাপুণি.

অরহত্তং পন পত্ৰা অত্তনো পটিপত্তিং পচ্চৰেক্খিত্ৰা তং পকাসেন্তী –

৩৭. ‘‘চতুক্খত্তুং পঞ্চক্খত্তুং, ৰিহারা উপনিক্খমিং;

অলদ্ধা চেতসো সন্তিং, চিত্তে অৰসৰত্তিনী;

তস্সা মে অট্ঠমী রত্তি, যতো তণ্হা সমূহতা.

৩৮. ‘‘বহূহি দুক্খধম্মেহি, অপ্পমাদরতায মে;

তণ্হক্খযো অনুপ্পত্তো, কতং বুদ্ধস্স সাসন’’ন্তি. –

উদানৰসেন ইমা দ্ৰে গাথা অভাসি.

তত্থ চতুক্খত্তুং পঞ্চক্খত্তুং, ৰিহারা উপনিক্খমিন্তি ‘‘মম ৰসনকৰিহারে ৰিপস্সনামনসিকারেন নিসিন্না সমণকিচ্চং মত্থকং পাপেতুং অসক্কোন্তী উতুসপ্পাযাভাৰেন ননু খো ময্হং ৰিপস্সনা মগ্গেন ঘট্টেতী’’তি চিন্তেত্ৰা চত্তারো পঞ্চ চাতি নৰ ৰারে ৰিহারা উপস্সযতো বহি নিক্খমিং. তেনাহ ‘‘অলদ্ধা চেতসো সন্তিং, চিত্তে অৰসৰত্তিনী’’তি. তত্থ চেতসো সন্তিন্তি অরিযমগ্গসমাধিং সন্ধাযাহ. চিত্তে অৰসৰত্তিনীতি ৰীরিযসমতায অভাৰেন মম ভাৰনাচিত্তে ন ৰসৰত্তিনী. সা কির অতিৰিয পগ্গহিতৰীরিযা অহোসি. তস্সা মে অট্ঠমী রত্তীতি যতো পট্ঠায আনন্দত্থেরস্স সন্তিকে ওৰাদং পটিলভিং, ততো পট্ঠায রত্তিন্দিৰমতন্দিতা ৰিপস্সনায কম্মং করোন্তী রত্তিযং চতুক্খত্তুং পঞ্চক্খত্তুং ৰিহারতো নিক্খমিত্ৰা মনসিকারং পৰত্তেন্তী ৰিসেসং অনধিগন্ত্ৰা অট্ঠমিযং রত্তিযং ৰীরিযসমতং লভিত্ৰা মগ্গপটিপাটিযা কিলেসে খেপেসিন্তি অত্থো. তেন ৰুত্তং – ‘‘তস্সা মে অট্ঠমী রত্তি, যতো তণ্হা সমূহতা’’তি. সেসং ৰুত্তনযমেৰ.

সামাথেরীগাথাৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.

দুকনিপাতৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.