৬. মেত্তিকাথেরীগাথাৰণ্ণনা
কিঞ্চাপি খোম্হি দুক্খিতাতিআদিকা মেত্তিকায থেরিযা গাথা. অযম্পি পুরিমবুদ্ধেসু কতাধিকারা তত্থ তত্থ ভৰে ৰিৰট্টূপনিস্সযং পুঞ্ঞং উপচিনন্তী সিদ্ধত্থস্স ভগৰতো কালে গহপতিকুলে নিব্বত্তিত্ৰা ৰিঞ্ঞুতং পত্ৰা সত্থু চেতিযে রতনেন পটিমণ্ডিতায মেখলায পূজং অকাসি. সা তেন পুঞ্ঞকম্মেন দেৰমনুস্সেসু সংসরন্তী ইমস্মিং বুদ্ধুপ্পাদে রাজগহে ব্রাহ্মণমহাসালকুলে নিব্বত্তি. সেসং অনন্তরে ৰুত্তসদিসং. অযং পন পটিভাগকূটং অভিরুহিত্ৰা সমণধম্মং করোন্তী ৰিপস্সনং ৰড্ঢেত্ৰা সহ পটিসম্ভিদাহি অরহত্তং পাপুণি. তেন ৰুত্তং অপদানে (অপ. থেরী ২.১.২০-২৫) –
‘‘সিদ্ধত্থস্স ভগৰতো, থূপকারাপিকা অহুং;
মেখলিকা মযা দিন্না, নৰকম্মায সত্থুনো.
‘‘নিট্ঠিতে চ মহাথূপে, মেখলং পুনদাসহং;
লোকনাথস্স মুনিনো, পসন্না সেহি পাণিভি.
‘‘চতুন্নৰুতিতো কপ্পে, যং মেখলমদং তদা;
দুগ্গতিং নাভিজানামি, থূপকারস্সিদং ফলং.
‘‘কিলেসা ঝাপিতা ময্হং…পে… কতং বুদ্ধস্স সাসন’’ন্তি.
অরহত্তং পন পত্ৰা অত্তনো পটিপত্তিং পচ্চৰেক্খিত্ৰা উদানৰসেন –
২৯. ‘‘কিঞ্চাপি খোম্হি দুক্খিতা, দুব্বলা গতযোব্বনা;
দণ্ডমোলুব্ভ গচ্ছামি, পব্বতং অভিরূহিয.
৩০. ‘‘নিক্খিপিত্ৰান সঙ্ঘাটিং, পত্তকঞ্চ নিকুজ্জিয;
নিসিন্না চম্হি সেলম্হি, অথ চিত্তং ৰিমুচ্চি মে;
তিস্সো ৰিজ্জা অনুপ্পত্তা, কতং বুদ্ধস্স সাসন’’ন্তি. –
ইমা দ্ৰে গাথা অভাসি.
তত্থ দুক্খিতাতি রোগাভিভৰেন দুক্খিতা সঞ্জাতদুক্খা দুক্খপ্পত্তা. দুব্বলাতি তায চেৰ দুক্খপ্পত্তিযা, জরাজিণ্ণতায চ বলৰিরহিতা. তেনাহ ‘‘গতযোব্বনা’’তি, অদ্ধগতাতি অত্থো.
অথ চিত্তং ৰিমুচ্চি মেতি সেলম্হি পাসাণে নিসিন্না চম্হি, অথ তদনন্তরং ৰীরিযসমতায সম্মদেৰ যোজিতত্তা মগ্গপটিপাটিযা সব্বেহিপি আসৰেহি মম চিত্তং ৰিমুচ্চি. সেসং ৰুত্তনযমেৰ.
মেত্তিকাথেরীগাথাৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.