১৬. ৰুড্ঢপব্বজিতসুমনাথেরীগাথাৰণ্ণনা
সুখং ত্ৰং ৰুড্ঢিকে সেহীতি সুমনায ৰুড্ঢপব্বজিতায গাথা. অযম্পি পুরিমবুদ্ধেসু কতাধিকারা তত্থ তত্থ ভৰে কুসলং উপচিনিত্ৰা ইমস্মিং বুদ্ধুপ্পাদে সাৰত্থিযং মহাকোসলরঞ্ঞো ভগিনী হুত্ৰা নিব্বত্তি. সা সত্থারা রঞ্ঞো পসেনদিস্স কোসলস্স ‘‘চত্তারো খো মে, মহারাজ, দহরাতি ন উঞ্ঞাতব্বা’’তিআদিনা (সং. নি. ১.১১২) দেসিতং ধম্মং সুত্ৰা লদ্ধপ্পসাদা সরণেসু চ সীলেসু চ পতিট্ঠায পব্বজিতুকামাপি ‘‘অয্যিকং পটিজগ্গিস্সামী’’তি চিরকালং ৰীতিনামেত্ৰা অপরভাগে অয্যিকায কালঙ্কতায রঞ্ঞা সদ্ধিং মহগ্ঘানি অত্থরণপাৰুরণানি গাহাপেত্ৰা ৰিহারং গন্ত্ৰা সঙ্ঘস্স দাপেত্ৰা সত্থু সন্তিকে ধম্মং সুত্ৰা অনাগামিফলে পতিট্ঠিতা পব্বজ্জং যাচি. সত্থা তস্সা ঞাণপরিপাকং দিস্ৰা –
১৬. ‘‘সুখং ত্ৰং ৰুড্ঢিকে সেহি, কত্ৰা চোল়েন পারুতা;
উপসন্তো হি তে রাগো, সীতিভূতাসি নিব্বুতা’’তি. –
ইমং গাথং অভাসি. সা গাথাপরিযোসানে সহ পটিসম্ভিদাহি অরহত্তং পত্ৰা উদানৰসেন তমেৰ গাথং অভাসি. ইদমেৰ চস্সা অঞ্ঞাব্যাকরণং অহোসি, সা তাৰদেৰ পব্বজি. গাথায পন ৰুড্ঢিকেতি ৰুড্ঢে, ৰযোৰুড্ঢেতি অত্থো. অযং পন সীলাদিগুণেহিপি ৰুড্ঢা, থেরিযা ৰুত্তগাথায চতুত্থপাদে সীতিভূতাসি নিব্বুতাতি যোজেতব্বং. সেসং ৰুত্তনযমেৰ.
ৰুড্ঢপব্বজিতসুমনাথেরীগাথাৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.