১৭. ধম্মাথেরীগাথাৰণ্ণনা

পিণ্ডপাতং চরিত্ৰানাতি ধম্মায থেরিযা গাথা. অযম্পি পুরিমবুদ্ধেসু কতাধিকারা তত্থ তত্থ ভৰে ৰিৰট্টূপনিস্সযং কুসলং উপচিনিত্ৰা সম্ভতপুঞ্ঞসম্ভারা ইমস্মিং বুদ্ধুপ্পাদে সাৰত্থিযং কুলঘরে নিব্বত্তিত্ৰা ৰযপ্পত্তা পতিরূপস্স সামিকস্স গেহং গন্ত্ৰা সাসনে পটিলদ্ধসদ্ধা পব্বজিতুকামা হুত্ৰা সামিকেন অননুঞ্ঞাতা পচ্ছা সামিকে কালঙ্কতে পব্বজিত্ৰা ৰিপস্সনায কম্মং করোন্তী একদিৰসং ভিক্খায চরিত্ৰা ৰিহারং আগচ্ছন্তী পরিপতিত্ৰা তমেৰ আরম্মণং কত্ৰা ৰিপস্সনং ৰড্ঢেত্ৰা সহ পটিসম্ভিদাহি অরহত্তং পত্ৰা –

১৭. ‘‘পিণ্ডপাতং চরিত্ৰান, দণ্ডমোলুব্ভ দুব্বলা;

ৰেধমানেহি গত্তেহি, তত্থেৰ নিপতিং ছমা;

দিস্ৰা আদীনৰং কাযে, অথ চিত্তং ৰিমুচ্চি মে’’তি. –

উদানৰসেন ইমং গাথং অভাসি.

তত্থ পিণ্ডপাতং চরিত্ৰান, দণ্ডমোলুব্ভাতি পিণ্ডপাতত্থায যট্ঠিং উপত্থম্ভেন নগরে ৰিচরিত্ৰা ভিক্খায আহিণ্ডিত্ৰা. ছমাতি ছমাযং ভূমিযং, পাদানং অৰসেন ভূমিযং নিপতিন্তি অত্থো. দিস্ৰা আদীনৰং কাযেতি অসুভানিচ্চদুক্খানত্ততাদীহি নানপ্পকারেহি সরীরে দোসং পঞ্ঞাচক্খুনা দিস্ৰা. অথ চিত্তং ৰিমুচ্চি মেতি আদীনৰানুপস্সনায পরতো পৰত্তেহি নিব্বিদানুপস্সনাদীহি ৰিক্খম্ভনৰসেন মম চিত্তং কিলেসেহি ৰিমুচ্চিত্ৰা পুন মগ্গফলেহি যথাক্কমং সমুচ্ছেদৰসেন চেৰ পটিপ্পস্সদ্ধিৰসেন চ সব্বসো ৰিমুচ্চি ৰিমুত্তং, ন দানিস্সা ৰিমোচেতব্বং অত্থীতি. ইদমেৰ চস্সা অঞ্ঞাব্যাকরণং অহোসীতি.

ধম্মাথেরীগাথাৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.