৮. সুরাধত্থেরগাথাৰণ্ণনা

খীণা হি ময্হং জাতীতিআদিকা আযস্মতো সুরাধত্থেরস্স গাথা. কা উপ্পত্তি? অযম্পি পুরিমবুদ্ধেসু কতাধিকারো তত্থ তত্থ ভৰে পুঞ্ঞানি উপচিনন্তো সিখিস্স ভগৰতো কালে কুলগেহে নিব্বত্তিত্ৰা ৰিঞ্ঞুতং পত্তো একদিৰসং সত্থারং দিস্ৰা পসন্নমানসো মাতুলুঙ্গফলং অদাসি. সো তেন পুঞ্ঞকম্মেন দেৰলোকে নিব্বত্তিত্ৰা অপরাপরং পুঞ্ঞানি কত্ৰা সুগতীসুযেৰ সংসরন্তো ইমস্মিং বুদ্ধুপ্পাদে অনন্তরং ৰুত্তস্স রাধত্থেরস্স কনিট্ঠো হুত্ৰা নিব্বত্তি, সুরাধোতিস্স নামং অহোসি. সো জেট্ঠভাতরি রাধে পব্বজিতে সযম্পি পব্বজিত্ৰা ৰিপস্সনায কম্মং করোন্তো নচিরস্সেৰ অরহত্তং পাপুণি. তেন ৰুত্তং অপদানে (অপ. থের ২.৫১.৬৮-৭২) –

‘‘কণিকারংৰ জলিতং, পুণ্ণমাযেৰ চন্দিমং;

জলন্তং দীপরুক্খংৰ, অদ্দসং লোকনাযকং.

‘‘মাতুলুঙ্গফলং গয্হ, অদাসিং সত্থুনো অহং;

দক্খিণেয্যস্স ৰীরস্স, পসন্নো সেহি পাণিভি.

‘‘একতিংসে ইতো কপ্পে, যং ফলং অদদিং তদা;

দুগ্গতিং নাভিজানামি, ফলদানস্সিদং ফলং.

‘‘কিলেসা ঝাপিতা ময্হং…পে… কতং বুদ্ধস্স সাসন’’ন্তি.

অরহত্তং পন পত্ৰা সাসনস্স নিয্যানিকভাৰদস্সনত্থং অঞ্ঞং ব্যাকরোন্তো ‘‘খীণা হী ময্হ’’ন্তিআদিনা গাথাদ্ৰযমাহ.

১৩৫-৬. তত্থ খীণাতি খযং পরিযোসানং গতা. জাতীতি ভৰো ভৰনিব্বত্তি ৰা. ৰুসিতং জিনসাসনন্তি জিনস্স সম্মাসম্বুদ্ধস্স সাসনং মগ্গব্রহ্মচরিযং ৰুট্ঠং পরিৰুট্ঠং. পহীনো জালসঙ্খাতোতি সত্তসন্তানস্স ওত্থরণতো নিস্সরিতুং অপ্পদানতো চ ‘‘জালসঙ্খাতো’’তি চ লদ্ধনামা দিট্ঠি অৰিজ্জা চ পহীনা মগ্গেন সমুচ্ছিন্না. ভৰনেত্তি সমূহতাতি কামভৰাদিকস্স ভৰস্স নযনতো পৰত্তনতো ভৰনেত্তিসঞ্ঞিতা তণ্হা সমুগ্ঘাটিতা. যস্সত্থায পব্বজিতোতি যস্স অত্থায যদত্থং অহং অগারস্মা গেহতো অনগারিযং পব্বজ্জং পব্বজিতো উপগতো. সো সব্বেসং ওরম্ভাগিযুদ্ধম্ভাগিযপ্পভেদানং সংযোজনানং বন্ধনানং খযভূতো অত্থো নিব্বানসঙ্খাতো পরমত্থো অরহত্তসঙ্খাতো সদত্থো চ মযা অনুপ্পত্তো অধিগতোতি অত্থো.

সুরাধত্থেরগাথাৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.