৭. নন্দসুত্তৰণ্ণনা

১০৮৪-৫. সন্তি লোকেতি নন্দসুত্তং. তত্থ পঠমগাথায অত্থো – লোকে খত্তিযাদযো জনা আজীৰকনিগণ্ঠাদিকে সন্ধায ‘‘সন্তি মুনযো’’তি ৰদন্তি, তযিদং কথংসূতি কিং নু খো তে সমাপত্তিঞাণাদিনা ঞাণেন উপ্পন্নত্তা ঞাণূপপন্নং নো মুনিং ৰদন্তি, এৰংৰিধং নু ৰদন্তি, উদাহু ৰে নানপ্পকারকেন লূখজীৰিতসঙ্খাতেন জীৰিতেনূপপন্নন্তি অথস্স ভগৰা তদুভযং পটিক্খিপিত্ৰা মুনিং দস্সেন্তো ‘‘ন দিট্ঠিযা’’তি গাথমাহ.

১০৮৬-৭. ইদানি ‘‘দিট্ঠাদীহি সুদ্ধী’’তি ৰদন্তানং ৰাদে কঙ্খাপহানত্থং ‘‘যে কেচিমে’’তি পুচ্ছতি. তত্থ অনেকরূপেনাতি কোতূহলমঙ্গলাদিনা. তত্থ যতা চরন্তাতি তত্থ সকায দিট্ঠিযা গুত্তা ৰিহরন্তা. অথস্স তথা সুদ্ধিঅভাৰং দীপেন্তো ভগৰা দুতিযং গাথমাহ.

১০৮৮-৯০. এৰং ‘‘নাতরিংসূ’’তি সুত্ৰা ইদানি যো অতরি, তং সোতুকামো ‘‘যে কেচিমে’’তি পুচ্ছতি. অথস্স ভগৰা ওঘতিণ্ণমুখেন জাতিজরাতিণ্ণে দস্সেন্তো ততিযং গাথমাহ. তত্থ নিৰুতাতি ওৰুটা পরিযোনদ্ধা. যেসীধাতি যেসু ইধ. এত্থ চ সু-ইতি নিপাতমত্তং. তণ্হং পরিঞ্ঞাযাতি তীহি পরিঞ্ঞাহি তণ্হং পরিজানিত্ৰা. সেসং সব্বত্থ পুব্বে ৰুত্তনযত্তা পাকটমেৰ.

এৰং ভগৰা অরহত্তনিকূটেনেৰ দেসনং নিট্ঠাপেসি, দেসনাপরিযোসানে পন নন্দো ভগৰতো ভাসিতং অভিনন্দমানো ‘‘এতাভিনন্দামী’’তি গাথমাহ. ইধাপি চ পুব্বে ৰুত্তসদিসো এৰ ধম্মাভিসমযো অহোসীতি.

পরমত্থজোতিকায খুদ্দক-অট্ঠকথায

সুত্তনিপাত-অট্ঠকথায নন্দসুত্তৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.