১৮. উপ্পলৰণ্ণাথেরীৰত্থু
ৰারি পোক্খরপত্তেৰাতি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৰনে ৰিহরন্তো উপ্পলৰণ্ণথেরিং আরব্ভ কথেসি. ৰত্থু ‘‘মধুৰা মঞ্ঞতি বালো’’তি গাথাৰণ্ণনায (ধ. প. ৬৯) ৰিত্থারিতমেৰ. ৰুত্তঞ্হি তত্থ (ধ. প. অট্ঠ. ১.৬৯) –
অপরেন সমযেন মহাজনো ধম্মসভাযং কথং সমুট্ঠাপেসি ‘‘খীণাসৰাপি মঞ্ঞে কামসুখং সাদিযন্তি, কামং সেৰন্তি, কিং ন সেৰিস্সন্তি. ন হেতে কোল়াপরুক্খা, ন চ ৰম্মিকা, অল্লমংসসরীরাৰ, তস্মা এতেপি কামসুখং সাদিযন্তী’’তি. সত্থা আগন্ত্ৰা ‘‘কায নুত্থ, ভিক্খৰে, এতরহি কথায সন্নিসিন্না’’তি পুচ্ছিত্ৰা ‘‘ইমায নামা’’তি ৰুত্তে ‘‘ন, ভিক্খৰে, খীণাসৰা কামসুখং সাদিযন্তি, ন কামং সেৰন্তি. যথা হি পদুমপত্তে পতিতং উদকবিন্দু ন লিম্পতি ন সণ্ঠাতি, ৰিনিৰত্তিত্ৰা পন পততেৰ. যথা চ আরগ্গে সাসপো ন উপলিম্পতি ন সণ্ঠাতি, ৰিনিৰত্তিত্ৰা পততেৰ, এৰং খীণাসৰস্স চিত্তে দুৰিধোপি কামো ন লিম্পতি ন সণ্ঠাতী’’তি অনুসন্ধিং ঘটেত্ৰা ধম্মং দেসেন্তো ইমং গাথমাহ –
৪০১. ‘‘ৰারি পোক্খরপত্তেৰ, আরগ্গেরিৰ সাসপো;
যো ন লিম্পতি কামেসু, তমহং ব্রূমি ব্রাহ্মণ’’ন্তি.
তত্থ যো ন লিম্পতীতি এৰমেৰং যো অব্ভন্তরে দুৰিধেপি কামে ন উপলিম্পতি, তস্মিং কামে ন সণ্ঠাতি, তমহং ব্রাহ্মণং ৰদামীতি অত্থো.
দেসনাৰসানে বহূ সোতাপত্তিফলাদীনি পাপুণিংসূতি.
উপ্পলৰণ্ণাথেরীৰত্থু অট্ঠারসমং.