১. পসাদবহুলব্রাহ্মণৰত্থু
ছিন্দ সোতন্তি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৰনে ৰিহরন্তো পসাদবহুলং ব্রাহ্মণং আরব্ভ কথেসি.
সো কির ব্রাহ্মণো ভগৰতো ধম্মদেসনং সুত্ৰা পসন্নচিত্তো অত্তনো গেহে সোল়সমত্তানং ভিক্খূনং নিচ্চভত্তং পট্ঠপেত্ৰা ভিক্খূনং আগতৰেলায পত্তং গহেত্ৰা ‘‘আগচ্ছন্তু ভোন্তো অরহন্তো, নিসীদন্তু ভোন্তো অরহন্তো’’তি যংকিঞ্চি ৰদন্তো অরহন্তৰাদপটিসংযুত্তমেৰ ৰদতি. তেসু পুথুজ্জনা ‘‘অযং অম্হেসু অরহন্তসঞ্ঞী’’তি চিন্তযিংসু, খীণাসৰা ‘‘অযং নো খীণাসৰভাৰং জানাতী’’তি. এৰং তে সব্বেপি কুক্কুচ্চাযন্তা তস্স গেহং নাগমিংসু. সো দুক্খী দুম্মনো ‘‘কিন্নু খো, অয্যা, নাগচ্ছন্তী’’তি ৰিহারং গন্ত্ৰা সত্থারং ৰন্দিত্ৰা তমত্থং আরোচেসি. সত্থা ভিক্খূ আমন্তেত্ৰা ‘‘কিং এতং, ভিক্খৰে’’তি পুচ্ছিত্ৰা তেহি তস্মিং অত্থে আরোচিতে ‘‘সাদিযথ পন তুম্হে, ভিক্খৰে, অরহন্তৰাদ’’ন্তি আহ. ‘‘ন সাদিযাম মযং, ভন্তে’’তি. ‘‘এৰং সন্তে মনুস্সানং এতং পসাদভঞ্ঞং, অনাপত্তি, ভিক্খৰে, পসাদভঞ্ঞে, অপি চ খো পন ব্রাহ্মণস্স অরহন্তেসু অধিমত্তং পেমং, তস্মা তুম্হেহিপি তণ্হাসোতং ছেত্ৰা অরহত্তমেৰ পত্তুং যুত্ত’’ন্তি ৰত্ৰা ধম্মং দেসেন্তো ইমং গাথমাহ –
৩৮৩. ‘‘ছিন্দ সোতং পরক্কম্ম, কামে পনুদ ব্রাহ্মণ;
সঙ্খারানং খযং ঞত্ৰা, অকতঞ্ঞূসি ব্রাহ্মণা’’তি.
তত্থ পরক্কম্মাতি তণ্হাসোতং নাম ন অপ্পমত্তকেন ৰাযামেন ছিন্দিতুং সক্কা, তস্মা ঞাণসম্পযুত্তেন মহন্তেন পরক্কমেন পরক্কমিত্ৰা তং সোতং ছিন্দ. উভোপি কামে পনুদ নীহর. ব্রাহ্মণাতি খীণাসৰানং আলপনমেতং. সঙ্খারানন্তি পঞ্চন্নং খন্ধানং খযং জানিত্ৰা. অকতঞ্ঞূতি এৰং সন্তে ত্ৰং সুৰণ্ণাদীসু কেনচি অকতস্স নিব্বানস্স জাননতো অকতঞ্ঞূ নাম হোসীতি.
দেসনাৰসানে বহূ সোতাপত্তিফলাদীনি পাপুণিংসূতি.
পসাদবহুলব্রাহ্মণৰত্থু পঠমং.