৬. অঙ্গুলিমালত্থেরৰত্থু
যস্স পাপন্তি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৰনে ৰিহরন্তো অঙ্গুলিমালত্থেরং আরব্ভ কথেসি. ৰত্থু অঙ্গুলিমালসুত্তন্তৰসেনেৰ (ম. নি. ২.৩৪৭ আদযো) ৰেদিতব্বং.
থেরো পন সত্থু সন্তিকে পব্বজিত্ৰা অরহত্তং পাপুণি. অথ খো আযস্মা অঙ্গুলিমালো রহোগতো পটিসল্লীনো ৰিমুত্তিসুখপটিসংৰেদী. তাযং ৰেলাযং ইমং উদানং উদানেসি –
‘‘যো চ পুব্বে পমজ্জিত্ৰা, পচ্ছা সো নপ্পমজ্জতি;
সোমং লোকং পভাসেতি, অব্ভা মুত্তোৰ চন্দিমা’’তি. –
আদিনা নযেন উদানং উদানেত্ৰা অনুপাদিসেসায নিব্বানধাতুযা পরিনিব্বুতো. ভিক্খূ ‘‘কহং নু খো, আৰুসো, থেরো উপ্পন্নো’’তি ধম্মসভাযং কথং সমুট্ঠাপেসুং? সত্থা আগন্ত্ৰা ‘‘কায নুত্থ, ভিক্খৰে, এতরহি কথায সন্নিসিন্না’’তি পুচ্ছিত্ৰা, ‘‘ভন্তে, অঙ্গুলিমালত্থেরস্স নিব্বত্তট্ঠানকথাযা’’তি ৰুত্তে ‘‘পরিনিব্বুতো চ, ভিক্খৰে, মম পুত্তো’’তি. ‘‘ভন্তে, এত্তকে মনুস্সে মারেত্ৰা পরিনিব্বুতো’’তি? ‘‘আম, ভিক্খৰে, সো পুব্বে একং কল্যাণমিত্তং অলভিত্ৰা এত্তকং পাপমকাসি, পচ্ছা পন কল্যাণমিত্তপচ্চযং লভিত্ৰা অপ্পমত্তো অহোসি. তেনস্স তং পাপকম্মং কুসলেন পিহিত’’ন্তি ৰত্ৰা ইমং গাথমাহ –
১৭৩. ‘‘যস্স পাপং কতং কম্মং, কুসলেন পিধীযতি;
সোমং লোকং পভাসেতি, অব্ভা মুত্তোৰ চন্দিমা’’তি.
তত্থ কুসলেনাতি অরহত্তমগ্গং সন্ধায ৰুত্তং. সেসং উত্তানত্থমেৰাতি.
দেসনাৰসানে বহূ সোতাপত্তিফলাদীনি পাপুণিংসূতি.
অঙ্গুলিমালত্থেরৰত্থু ছট্ঠং.