৪. অভযরাজকুমারৰত্থু

এথ পস্সথিমং লোকন্তি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা ৰেল়ুৰনে ৰিহরন্তো অভযরাজকুমারং আরব্ভ কথেসি.

তস্স কির পচ্চন্তং ৰূপসমেত্ৰা আগতস্স পিতা বিম্বিসারো তুস্সিত্ৰা একং নচ্চগীতকুসলং নাটকিত্থিং দত্ৰা সত্তাহং রজ্জমদাসি. সো সত্তাহং গেহা বহি অনিক্খন্তোৰ রজ্জসিরিং অনুভৰিত্ৰা অট্ঠমে দিৰসে নদীতিত্থং গন্ত্ৰা ন্হত্ৰা উয্যানং পৰিসিত্ৰা সন্ততিমহামত্তো ৰিয তস্সা ইত্থিযা নচ্চগীতং পস্সন্তো নিসীদি. সাপি তঙ্খণঞ্ঞেৰ সন্ততিমহামত্তস্স নাটকিত্থী ৰিয সত্থকৰাতানং ৰসেন কালমকাসি. কুমারো তস্সা কালকিরিযায উপ্পন্নসোকো ‘‘ন মে ইমং সোকং ঠপেত্ৰা সত্থারং অঞ্ঞো নিব্বাপেতুং সক্খিস্সতী’’তি সত্থারং উপসঙ্কমিত্ৰা, ‘‘ভন্তে, সোকং মে নিব্বাপেথা’’তি আহ. সত্থা তং সমস্সাসেত্ৰা ‘‘তযা হি, কুমার, ইমিস্সা ইত্থিযা এৰমেৰ মতকালে রোদন্তেন পৰত্তিতানং অস্সূনং অনমতগ্গে সংসারে পমাণং নত্থী’’তি ৰত্ৰা তায দেসনায সোকস্স তনুভাৰং ঞত্ৰা, ‘‘কুমার, মা সোচি, বালজনানং সংসীদনট্ঠানমেত’’ন্তি ৰত্ৰা ইমং গাথমাহ –

১৭১. ‘‘এথ পস্সথিমং লোকং, চিত্তং রাজরথূপমং;

যত্থ বালা ৰিসীদন্তি, নত্থি সঙ্গো ৰিজানত’’ন্তি.

তত্থ তে পস্সথাতি রাজকুমারমেৰ সন্ধাযাহ. ইমং লোকন্তি ইমং খন্ধলোকাদিসঙ্খাতং অত্তভাৰং. চিত্তন্তি সত্তরতনাদিৰিচিত্তং রাজরথং ৰিয ৰত্থালঙ্কারাদিচিত্তিতং. যত্থ বালাতি যস্মিং অত্তভাৰে বালা এৰং ৰিসীদন্তি. ৰিজানতন্তি ৰিজানন্তানং পণ্ডিতানং এত্থ রাগসঙ্গাদীসু একোপি সঙ্গো নত্থীতি অত্থো.

দেসনাৰসানে রাজকুমারো সোতাপত্তিফলে পতিট্ঠহি, সম্পত্তানম্পি সাত্থিকা ধম্মদেসনা অহোসীতি.

অভযরাজকুমারৰত্থু চতুত্থং.