১০. ধম্মস্সৰনৰত্থু

অপ্পকা তে মনুস্সেসূতি ইমং ধম্মদেসনং সত্থা জেতৰনে ৰিহরন্তো ধম্মস্সৰনং আরব্ভ কথেসি.

সাৰত্থিযং কির একৰীথিৰাসিনো মনুস্সা সমগ্গা হুত্ৰা গণবন্ধেন দানং দত্ৰা সব্বরত্তিং ধম্মস্সৰনং কারেসুং, সব্বরত্তিং পন ধম্মং সোতুং নাসক্খিংসু. একচ্চে কামরতিনিস্সিতা হুত্ৰা, পুন গেহমেৰ গতা, একচ্চে দোসনিস্সিতা হুত্ৰা, একচ্চে মাননিস্সিতা হুত্ৰা, একচ্চে থিনমিদ্ধসমঙ্গিনো হুত্ৰা তত্থেৰ নিসীদিত্ৰা পচলাযন্তা সোতুং নাসক্খিংসু. পুনদিৰসে ভিক্খূ তং পৰত্তিং ঞত্ৰা ধম্মসভাযং কথং সমুট্ঠাপেসুং. সত্থা আগন্ত্ৰা ‘‘কায নুত্থ, ভিক্খৰে, এতরহি কথায সন্নিসিন্না’’তি পুচ্ছিত্ৰা ‘‘ইমায নামা’’তি ৰুত্তে, ‘‘ভিক্খৰে, ইমা সত্তা নাম যেভুয্যেন ভৰনিস্সিতা, ভৰেসু এৰ লগ্গা ৰিহরন্তি, পারগামিনো নাম অপ্পকা’’তি অনুসন্ধিং ঘটেত্ৰা ধম্মং দেসেন্তো ইমা গাথা আহ –

৮৫. ‘‘অপ্পকা তে মনুস্সেসু, যে জনা পারগামিনো;

অথাযং ইতরা পজা, তীরমেৰানুধাৰতি.

৮৬. ‘‘যে চ খো সম্মদক্খাতে, ধম্মে ধম্মানুৰত্তিনো;

তে জনা পারমেস্সন্তি, মচ্চুধেয্যং সুদুত্তর’’ন্তি.

তত্থ অপ্পকাতি থোকা ন বহূ. পারগামিনোতি নিব্বানপারগামিনো. অথাযং ইতরা পজাতি যা পনাযং অৰসেসা পজা সক্কাযদিট্ঠিতীরমেৰ অনুধাৰতি, অযমেৰ বহুতরাতি অত্থো. সম্মদক্খাতেতি সম্মা অক্খাতে সুকথিতে. ধম্মেতি দেসনাধম্মে. ধম্মানুৰত্তিনোতি তং ধম্মং সুত্ৰা তদনুচ্ছৰিকং পটিপদং পূরেত্ৰা মগ্গফলসচ্ছিকরণেন ধম্মানুৰত্তিনো. পারমেস্সন্তীতি তে এৰরূপা জনা নিব্বানপারং গমিস্সন্তি. মচ্চুধেয্যন্তি কিলেসমারসঙ্খাতস্স মচ্চুস্স নিৰাসট্ঠানভূতং তেভূমিকৰট্টং. সুদুত্তরন্তি যে জনা ধম্মানুৰত্তিনো, তে এতং সুদুত্তরং দুরতিক্কমং মারধেয্যং তরিত্ৰা অতিক্কমিত্ৰা নিব্বানপারং গমিস্সন্তীতি অত্থো.

দেসনাৰসানে বহূ সোতাপত্তিফলাদীনি পাপুণিংসূতি.

ধম্মস্সৰনৰত্থু দসমং.