৫. সুৰণ্ণপুপ্ফিযত্থেরঅপদানৰণ্ণনা
ৰিপস্সী নাম ভগৰাতিআদিকং আযস্মতো সুৰণ্ণপুপ্ফিযত্থেরস্স অপদানং. অযম্পি পুরিমজিনৰরেসু কতাধিকারো তত্থ তত্থ ভৰে ৰিৰট্টূপনিস্সযানি পুঞ্ঞানি উপচিনন্তো ৰিপস্সিস্স ভগৰতো কালে একস্মিং ঠানে ভূমট্ঠকদেৰপুত্তো হুত্ৰা নিব্বত্তো তস্স ভগৰতো ধম্মং সুত্ৰা পসন্নমানসো চতূহি সুৰণ্ণপুপ্ফেহি পূজেসি. তানি পুপ্ফানি আকাসে সুৰণ্ণৰিতানং হুত্ৰা ছাদেসুং, সুৰণ্ণপভা চ বুদ্ধস্স সরীরপভা চ একতো হুত্ৰা মহাওভাসো অহোসি. সো অতিরেকতরং পসন্নো সকভৰনং গতোপি সরতিযেৰ. সো তেন পুঞ্ঞকম্মেন তুসিতভৰনাদিসুগতীসুযেৰ সংসরন্তো দিব্বসম্পত্তিং অনুভৰিত্ৰা ইমস্মিং বুদ্ধুপ্পাদে কুলগেহে নিব্বত্তো ৰিঞ্ঞুতং পত্তো সত্থু ধম্মদেসনং সুত্ৰা সাসনে উরং দত্ৰা পব্বজিতো নচিরস্সেৰ অরহা অহোসি.
৪০. সো অপরভাগে পুব্বকম্মং সরিত্ৰা সোমনস্সজাতো অত্তনো পুব্বচরিতাপদানং পকাসেন্তো ৰিপস্সী নাম ভগৰাতিআদিমাহ. তং হেট্ঠা ৰুত্তত্থমেৰ.
৪৪. পামোজ্জং জনযিত্ৰানাতি বলৰপীতিং উপ্পাদেত্ৰা ‘‘পামোজ্জং আমোদনা পমোদনা হাসো পহাসো ৰিত্তি ওদগ্যং অত্তমনতা চিত্তস্সা’’তিআদীসু (ধ. স. ৯, ৮৬; মহানি. ১) ৰিয অত্তমনতা সকভাৰং উপ্পাদেত্ৰাতি অত্থো. সেসং সব্বত্থ উত্তানমেৰাতি.
সুৰণ্ণপুপ্ফিযত্থেরঅপদানৰণ্ণনা সমত্তা.