অট্ঠপরিসৰণ্ণনা
১৭২. তত্থ অনেকসতং খত্তিযপরিসন্তি বিম্বিসারসমাগমঞাতিসমাগলিচ্ছৰীসমাগমাদিসদিসং, সা পন অঞ্ঞেসু চক্কৰাল়েসুপি লব্ভতেযেৰ. সল্লপিতপুব্বন্তি আলাপসল্লাপো কতপুব্বো. সাকচ্ছাতি ধম্মসাকচ্ছাপি সমাপজ্জিতপুব্বা. যাদিসকো তেসং ৰণ্ণোতি তে ওদাতাপি হোন্তি কাল়াপি মঙ্গুরচ্ছৰীপি, সত্থা সুৰণ্ণৰণ্ণোৰ. ইদং পন সণ্ঠানং পটিচ্চ কথিতং. সণ্ঠানম্পি চ কেৰলং তেসং পঞ্ঞাযতিযেৰ, ন পন ভগৰা মিলক্খুসদিসো হোতি, নাপি আমুত্তমণিকুণ্ডলো, বুদ্ধৰেসেনেৰ নিসীদতি. তে পন অত্তনো সমানসণ্ঠানমেৰ পস্সন্তি. যাদিসকো তেসং সরোতি তে ছিন্নস্সরাপি হোন্তি গগ্গরস্সরাপি কাকস্সরাপি, সত্থা ব্রহ্মস্সরোৰ. ইদং পন ভাসন্তরং সন্ধায কথিতং. সচেপি হি সত্থা রাজাসনে নিসিন্নো কথেতি, ‘‘অজ্জ রাজা মধুরেন সরেন কথেতী’’তি তেসং হোতি. কথেত্ৰা পক্কন্তে পন ভগৰতি পুন রাজানং আগতং দিস্ৰা – ‘‘কো নু খো অয’’ন্তি ৰীমংসা উপ্পজ্জতি. তত্থ কো নু খো অযন্তি ইমস্মিং ঠানে ইদানেৰ মাগধভাসায সীহল়ভাসায মধুরেনাকারেন কথেন্তো কো নু খো অযং অন্তরহিতো, কিং দেৰো, উদাহু মনুস্সোতি এৰং ৰীমংসন্তাপি ন জানন্তীতি অত্থো. কিমত্থং পনেৰং অজানন্তানং ধম্মং দেসেতীতি? ৰাসনত্থায. এৰং সুতোপি হি ধম্মো অনাগতে পচ্চযো হোতি যেৰাতি অনাগতং পটিচ্চ দেসেতি. অনেকসতং ব্রাহ্মণপরিসন্তিআদীনম্পি সোণদণ্ডকূটদণ্ডসমাগমাদিৰসেন চেৰ অঞ্ঞচক্কৰাল়ৰসেন চ সম্ভৰো ৰেদিতব্বো.
ইমা পন অট্ঠ পরিসা ভগৰা কিমত্থং আহরি? অভীতভাৰদস্সনত্থমেৰ. ইমা কির আহরিত্ৰা এৰমাহ – ‘‘আনন্দ, ইমাপি অট্ঠ পরিসা উপসঙ্কমিত্ৰা ধম্মং দেসেন্তস্স তথাগতস্স ভযং ৰা সারজ্জং ৰা নত্থি, মারং পন এককং দিস্ৰা তথাগতো ভাযেয্যাতি কো এৰং সঞ্ঞং উপ্পাদেতুমরহতি. অভীতো, আনন্দ, তথাগতো অচ্ছম্ভী, সতো সম্পজানো আযুসঙ্খারং ওস্সজী’’তি.