বোধিসত্তপব্বজ্জাৰণ্ণনা
৫৪. অথ খো, ভিক্খৰেতি – ‘‘পব্বজিতস্স সাধু ধম্মচরিযা’’তিআদীনি চ অঞ্ঞঞ্চ বহুং মহাজনকাযেন রক্খিযমানস্স পুত্তদারসম্বাধে ঘরে ৰসতো আদীনৰপটিসংযুত্তঞ্চেৰ মিগভূতেন চেতসা যথাসুখং ৰনে ৰসতো পব্বজিতস্স ৰিৰেকানিসংসপটিসংযুত্তঞ্চ ধম্মিং কথং সুত্ৰা পব্বজিতুকামো হুত্ৰা – অথ খো, ভিক্খৰে, ৰিপস্সী কুমারো সারথিং আমন্তেসি.
ইমানি চত্তারি দিস্ৰা পব্বজিতং নাম সব্ববোধিসত্তানং ৰংসোৰ তন্তিযেৰ পৰেণীযেৰ. অঞ্ঞেপি চ বোধিসত্তা যথা অযং ৰিপস্সী কুমারো, এৰং চিরস্সং চিরস্সং পস্সন্তি. অম্হাকং পন বোধিসত্তো চত্তারিপি একদিৰসংযেৰ দিস্ৰা মহাভিনিক্খমনং নিক্খমিত্ৰা অনোমানদীতীরে পব্বজিতো. তেনেৰ রাজগহং পত্ৰা তত্থ রঞ্ঞা বিম্বিসারেন – ‘‘কিমত্থং, পণ্ডিত, পব্বজিতোসীতি’’ পুট্ঠো আহ –
‘‘জিণ্ণঞ্চ দিস্ৰা দুখিতঞ্চ ব্যাধিতং,
মতঞ্চ দিস্ৰা গতমাযুসঙ্খযং;
কাসাযৰত্থং পব্বজিতঞ্চ দিস্ৰা,
তস্মা অহং পব্বজিতোম্হি রাজা’’তি.