২. ঞাণকথাৰণ্ণনা

৮৬৩-৮৬৫. ইদানি ঞাণকথা নাম হোতি. তত্থ দুৰিধং ঞাণং – লোকিযঞ্চ লোকুত্তরঞ্চ. লোকিযং সমাপত্তিঞাণম্পি হোতি দানাদিৰসেন পৰত্তং কম্মস্সকতঞাণম্পি; লোকুত্তরং সচ্চপরিচ্ছেদকং মগ্গঞাণম্পি ফলঞাণম্পি. ইমং পন ৰিভাগং অকত্ৰা ‘‘সচ্চপরিচ্ছেদকমেৰ ঞাণং ন ইতরং, তস্মা নত্থি পুথুজ্জনস্স ঞাণ’’ন্তি যেসং লদ্ধি, সেয্যথাপি হেতুৰাদানং, তে সন্ধায পুচ্ছা সকৰাদিস্স, পটিঞ্ঞা ইতরস্স. পঞ্ঞাতিআদি ঞাণৰেৰচনদস্সনত্থং ৰুত্তং. তেনেতং দীপেতি – যদি তস্স ঞাণং নত্থি, পঞ্ঞাদযোপি নত্থি. অথ পঞ্ঞাদযো অত্থি, ঞাণম্পি অত্থি. কস্মা? পঞ্ঞাদীনং ঞাণতো অনঞ্ঞত্তাতি. পঠমং ঝানন্তিআদি সমাপত্তিঞাণস্স দস্সনত্থং ৰুত্তং. দানং দদেয্যাতিআদি কম্মস্সকতঞাণস্স. দুক্খং পরিজানাতীতি লোকুত্তরমগ্গঞাণমেৰ দীপেতি, ন চ লোকুত্তরমেৰ ঞাণন্তি.

ঞাণকথাৰণ্ণনা.