১. কপ্পট্ঠকথাৰণ্ণনা

৬৫৪-৬৫৭. ইদানি কপ্পট্ঠকথা নাম হোতি. তত্থ যেসং ‘‘সঙ্ঘং সমগ্গং ভেত্ৰান, কপ্পং নিরযম্হি পচ্চতী’’তি ‘‘সকলম্পি কপ্পং সঙ্ঘভেদকো নিরযে তিট্ঠতী’’তি লদ্ধি, সেয্যথাপি রাজগিরিকানং; তে সন্ধায কপ্পট্ঠোতি পুচ্ছা সকৰাদিস্স, পটিঞ্ঞা ইতরস্স. বুদ্ধো চ লোকেতি ইদং ৰিনা বুদ্ধুপ্পাদেন সঙ্ঘভেদস্স অভাৰদস্সনত্থং ৰুত্তং. কপ্পো চ সণ্ঠাতি সঙ্ঘো চ ভিজ্জতীতিআদি ‘‘যদি সো সকলং কপ্পং তিট্ঠতি, সণ্ঠহনতো পট্ঠায তং কম্মং কত্ৰা তত্থ উপ্পজ্জিত্ৰা তিট্ঠেয্যা’’তি দস্সেতুং ৰুত্তং. অতীতন্তিআদি হেট্ঠা ৰুত্তাধিপ্পাযমেৰ. কপ্পট্ঠো ইদ্ধিমাতি পঞ্হে ভাৰনামযং সন্ধায পটিক্খিপতি, পরসমযে পনস্স জাতিমযং ইদ্ধিং ইচ্ছন্তি, তং সন্ধায পটিজানাতি. ছন্দিদ্ধিপাদোতিআদি ‘‘জাতিমযায ইদ্ধিযা ইদ্ধিমাতি লদ্ধিমত্তমেতং, কিং তেন, যদি পনস্স ইদ্ধি অত্থি, ইমিনা নযেন ইদ্ধিপাদা ভাৰিতা ভৰেয্যু’’ন্তি চোদনত্থং ৰুত্তং. আপাযিকো নেরযিকোতি সুত্তং যং সো একং কপ্পং অসীতিভাগে কত্ৰা ততো একভাগমত্তং কালং তিট্ঠেয্য, তং আযুকপ্পং সন্ধায ৰুত্তং, তস্মা অসাধকন্তি.

কপ্পট্ঠকথাৰণ্ণনা.