৪. ঞাণকথাৰণ্ণনা

৬১৪-৬১৫. ইদানি ঞাণকথা নাম হোতি. তত্থ মগ্গঞাণেন অঞ্ঞাণে ৰিগতেপি পুন চক্খুৰিঞ্ঞাণাদিৰসেন ঞাণৰিপ্পযুত্তচিত্তে ৰত্তমানে যস্মা তং মগ্গচিত্তং ন পৰত্ততি, তস্মা ‘‘ন ৰত্তব্বং ঞাণী’’তি যেসং লদ্ধি, সেয্যথাপি মহাসংঘিকানং; তে সন্ধায পুচ্ছা সকৰাদিস্স, পটিঞ্ঞা ইতরস্স. অথ নং ‘‘যদি অঞ্ঞাণে ৰিগতে ‘ঞাণী’তি পঞ্ঞত্তি ন সিযা, রাগাদীসু ৰিগতেসু ৰীতরাগাদিপঞ্ঞত্তিপি ন সিযাতি পুগ্গলপঞ্ঞত্তিযং অকোৰিদোসী’’তি চোদেতুং রাগে ৰিগতেতিআদিমাহ. ইতরো তেসু ৰিগতেসু সরাগাদিভাৰে যুত্তিং অপস্সন্তো পটিক্খিপতি. পরিযোসানে যস্মা ঞাণপটিলাভেন সো ঞাণীতি ৰত্তব্বতং অরহতি, তস্মা ন হেৰন্তি পটিক্খেপো সকৰাদিস্সাতি.

ঞাণকথাৰণ্ণনা.