২. সম্পযুত্তকথাৰণ্ণনা
৪৭৩-৪৭৪. ইদানি সম্পযুত্তকথা নাম হোতি. তত্থ যস্মা তিলম্হি তেলং ৰিয ন ৰেদনাদযো সঞ্ঞাদীসু অনুপৰিট্ঠা, তস্মা ‘‘নত্থি কেচি ধম্মা কেহিচি ধম্মেহি সম্পযুত্তা, এৰং সন্তে ঞাণসম্পযুত্তন্তিআদি নিরত্থকং হোতী’’তি যেসং লদ্ধি, সেয্যথাপি রাজগিরিকসিদ্ধত্থিকানঞ্ঞেৰ; তে সন্ধায অঞ্ঞেনেৰত্থেন সম্পযুত্ততং দস্সেতুং পুচ্ছা সকৰাদিস্স, অত্তনো লদ্ধিৰসেন পটিঞ্ঞা ইতরস্স. সেসমিধাপি হেট্ঠা ৰুত্তনযত্তা উত্তানত্থমেৰ. যো পনেস পরৰাদিনা ‘‘যথা তিলম্হি তেল’’ন্তিআদিকো উপমাপঞ্হো আহটো, সো যস্মা ৰেদনাসঞ্ঞানং ৰিয তিলতেলানং লক্খণতো নানত্তৰৰত্থানং নত্থি. সব্বেসুপি হি তিলঅট্ঠিতচেসু তিলোতি ৰোহারমত্তং, তেনেৰ তিলং নিব্বত্তেত্ৰা গহিতে পুরিমসণ্ঠানেন তিলো নাম ন পঞ্ঞাযতি, তস্মা অনাহটসদিসোৰ হোতীতি.
সম্পযুত্তকথাৰণ্ণনা.