৭. লক্খণকথাৰণ্ণনা

৪০০. ইদানি লক্খণকথা নাম হোতি. তত্থ ‘‘যেহি সমন্নাগতস্স মহাপুরিসস্স দ্ৰেৰ গতিযো ভৰন্তী’’তি (দী. নি. ১.২৫৮) ইমং সুত্তং অযোনিসো গহেত্ৰা লক্খণসমন্নাগতো বোধিসত্তোৰ হোতীতি যেসং লদ্ধি, সেয্যথাপি এতরহি উত্তরাপথকানং; তে সন্ধায পুচ্ছা সকৰাদিস্স, পটিঞ্ঞা ইতরস্স.

চক্কৰত্তিসত্তোতি পঞ্হেসু যস্মা চক্কৰত্তী সত্তোপি চ বোধিসত্তোপি, তস্মা অবোধিসত্তং সন্ধায পটিক্খিপতি. বোধিসত্তং সন্ধায পটিজানাতি.

৪০২. দ্ৰত্তিংসিমানীতিসুত্তং বোধিসত্তমেৰ সন্ধায ৰুত্তং. সো হি পচ্ছিমে ভৰে বুদ্ধো হোতি, ইতরেসু চক্কৰত্তী, তস্মা আভতম্পি অনাভতসদিসমেৰাতি.

লক্খণকথাৰণ্ণনা.