৫. ৰচীভেদকথাৰণ্ণনা

৩২৬. ইদানি ৰচীভেদকথা নাম হোতি. তত্থ যেসং ‘‘সোতাপত্তিমগ্গক্খণে পঠমং ঝানং সমাপন্নস্স দুক্খন্তি ৰাচা ভিজ্জতী’’তি লদ্ধি, সেয্যথাপি এতরহি পুব্বসেলিযাদীনং; তে সন্ধায সমাপন্নস্স অত্থি ৰচীভেদোতি পুচ্ছা সকৰাদিস্স, লদ্ধিযং ঠত্ৰা পটিঞ্ঞা পরৰাদিস্স. পুন সব্বত্থাতি তযো ভৰে সন্ধায পুট্ঠো অরূপং সন্ধায পটিক্খিপতি. সব্বদাতি কালৰসেন পুট্ঠো পঠমমগ্গক্খণে পঠমজ্ঝানিকসমাপত্তিতো অঞ্ঞং সব্বং সমাপত্তিকালং সন্ধায পটিক্খিপতি. সব্বেসং সমাপন্নানন্তি পুট্ঠো লোকিযসমাপত্তিযো সমাপন্নে সন্ধায পটিক্খিপতি. সব্বসমাপত্তীসূতি পুট্ঠো দুতিযজ্ঝানাদিকং লোকুত্তরং সব্বঞ্চ লোকিযসমাপত্তিং সন্ধায পটিক্খিপতি.

কাযভেদোতি অভিক্কমাদিৰসেন পৰত্তকাযৰিঞ্ঞত্তি. ইদং ‘‘যানি চিত্তানি ৰচীৰিঞ্ঞত্তিং সমুট্ঠাপেন্তি, তানেৰ কাযৰিঞ্ঞত্তিং. এৰং সন্তে কস্মা কাযভেদোপি ন হোতী’’তি চোদনত্থং পুচ্ছতি. ইতরো লদ্ধিৰসেন পটিক্খিপতি চেৰ পটিজানাতি চ. ইদানি যদি সো মগ্গক্খণে ‘‘দুক্খ’’ন্তি ৰাচং ভাসতি, ‘‘সমুদযো’’তিআদিকম্পি ভাসেয্য. যদি ৰা তং ন ভাসতি, ইতরম্পি ন ভাসেয্যাতি চোদনত্থং দুক্খন্তি জানন্তোতিআদযো পঞ্হা ৰুত্তা. ইতরো পন অত্তনো লদ্ধিৰসেনেৰ পটিজানাতি চেৰ পটিক্খিপতি চ. লোকুত্তরং পঠমজ্ঝানং সমাপন্নো দুক্খদুক্খন্তি ৰিপস্সতীতি হিস্স লদ্ধি.

৩২৮. ঞাণন্তি লোকুত্তরং চতুসচ্চঞাণং. সোতন্তি সোতৰিঞ্ঞাণং অধিপ্পেতং, যেন তং সদ্দং সুণাতি. দ্ৰিন্নং ফস্সানন্তি সোতসম্ফস্সমনোসম্ফস্সানং.

৩২৯. নো ৰত রে ৰত্তব্বেতি যদি অৰিসেসেন যংকিঞ্চি সমাপন্নস্স নত্থি ৰচীভেদো, ন অৰিসেসেন ৰত্তব্বং ‘‘সমাপন্নস্স অত্থি ৰচীভেদো’’তি. সেসমেত্থ উত্তানত্থমেৰ সদ্ধিং সুত্তসাধনায. যং পনেতেন ‘‘সিখিস্স আনন্দ, ভগৰতো’’তি পরিযোসানে সুত্তং আভতং, তত্থ যেন সমাপত্তিচিত্তেন সো ৰচীভেদো সমুট্ঠিতো, কাযভেদোপি তেন সমুট্ঠাতিযেৰ, ন চ তং লোকুত্তরং পঠমজ্ঝানচিত্তং, তস্মা অসাধকন্তি.

ৰচীভেদকথাৰণ্ণনা.