৪. দুতিযনানাকরণসুত্তৰণ্ণনা
১২৪. চতুত্থে রূপমেৰ রূপগতং. সেসপদেসুপি এসেৰ নযো. অনিচ্চতোতিআদীসু হুত্ৰা অভাৰট্ঠেন অনিচ্চতো, আবাধট্ঠেন রোগতো, অন্তো পদুস্সনট্ঠেন গণ্ডতো, অনুপৰিট্ঠট্ঠেন সল্লতো, সদুক্খট্ঠেন অঘতো, সম্পীল়নট্ঠেন আবাধতো, অৰিধেয্যট্ঠেন পরতো, পলুজ্জনট্ঠেন পলোকতো, নিস্সত্তট্ঠেন সুঞ্ঞতো, অৰসৰত্তনট্ঠেন অনত্ততো. এত্থ চ ‘‘অনিচ্চতো পলোকতো’’তি দ্ৰীহি পদেহি অনিচ্চলক্খণং কথিতং, ‘‘সুঞ্ঞতো অনত্ততো’’তি দ্ৰীহি অনত্তলক্খণং, সেসেহি দুক্খলক্খণং কথিতন্তি ৰেদিতব্বং. সমনুপস্সতীতি ঞাণেন পস্সতি. এৰং পঞ্চক্খন্ধে তিলক্খণং আরোপেত্ৰা পস্সন্তো তযো মগ্গে তীণি ফলানি সচ্ছিকরোতি. সুদ্ধাৰাসানং দেৰানং সহব্যতং উপপজ্জতীতি তত্থ ঠিতো চতুত্থজ্ঝানং ভাৰেত্ৰা উপপজ্জতি.