সঙ্গহ মহাটীকা পাঠ
গন্থারব্ভকথা
[ক]
উদযা যস্স একস্স, সদ্ধম্মরংসি জালিনো;
পবুজ্ঝিংসু জনম্বুজা, জাতিক্খেত্তে মহাসরে.
[খ]
ৰন্দামি তং মহাসূরং, মহামোহ তমোনুদং;
সঞ্জাতং সো হদযে ময্হং, তমোখন্ধং পনূদতং.
[গ]
পোরাণকেহি ৰিঞ্ঞূহি, ৰণ্ণিতা ৰণ্ণনা বহূ;
দিস্সন্তি ইধ লোকম্হি, অভিধম্মত্থসঙ্গহে.
[ঘ]
ন তাহি তুট্ঠিং ৰিন্দন্তি, যে সারত্থা ভিমানিনো;
তে মং সঙ্গম্ম যাচন্তি, পরমত্থস্স দীপনং.
[ঙ]
মহণ্ণৰে রতনানি, উদ্ধরিত্ৰা দিপৰাসিনং;
যথিচ্ছকংপি দজ্জেয্যুং, ন ৰত্তব্বাৰ ঊনতা.
[চ]
তথেৰেত্থ ৰিপুলত্থা, অণ্ণৰে রতনূপমা;
সতক্খত্তুংপি ৰণ্ণেয্যুং, পরিযাদিন্না ন হেস্সরে.
[ছ]
তস্মা তাসু ৰণ্ণনাসু, সারমাদায ৰণ্ণনং;
নানাসারত্থ সম্পুণ্ণং, উত্তান পদব্যঞ্জনং.
[জ]
নাতিসঙ্খেপ ৰিত্থারং, মন্দবুদ্ধিপ্পবোধনং;
করিস্সং তং পরমত্থেসু, সুণন্তু পাটৰত্থিনোতি.