সঙ্গহ মহাটীকা পাঠ

গন্থারব্ভকথা

[ক]

উদযা যস্স একস্স, সদ্ধম্মরংসি জালিনো;

পবুজ্ঝিংসু জনম্বুজা, জাতিক্খেত্তে মহাসরে.

[খ]

ৰন্দামি তং মহাসূরং, মহামোহ তমোনুদং;

সঞ্জাতং সো হদযে ময্হং, তমোখন্ধং পনূদতং.

[গ]

পোরাণকেহি ৰিঞ্ঞূহি, ৰণ্ণিতা ৰণ্ণনা বহূ;

দিস্সন্তি ইধ লোকম্হি, অভিধম্মত্থসঙ্গহে.

[ঘ]

ন তাহি তুট্ঠিং ৰিন্দন্তি, যে সারত্থা ভিমানিনো;

তে মং সঙ্গম্ম যাচন্তি, পরমত্থস্স দীপনং.

[ঙ]

মহণ্ণৰে রতনানি, উদ্ধরিত্ৰা দিপৰাসিনং;

যথিচ্ছকংপি দজ্জেয্যুং, ন ৰত্তব্বাৰ ঊনতা.

[চ]

তথেৰেত্থ ৰিপুলত্থা, অণ্ণৰে রতনূপমা;

সতক্খত্তুংপি ৰণ্ণেয্যুং, পরিযাদিন্না ন হেস্সরে.

[ছ]

তস্মা তাসু ৰণ্ণনাসু, সারমাদায ৰণ্ণনং;

নানাসারত্থ সম্পুণ্ণং, উত্তান পদব্যঞ্জনং.

[জ]

নাতিসঙ্খেপ ৰিত্থারং, মন্দবুদ্ধিপ্পবোধনং;

করিস্সং তং পরমত্থেসু, সুণন্তু পাটৰত্থিনোতি.