১০৪.তি

‘‘ৰানেকঞ্ঞত্থে’’তি (৩-১৭) ৰিকপ্পানুৰত্তনতো অযুত্তত্তাভাৰং দস্সেতি‘নযিদমযুত্ত’ন্তি, যুত্ততা চাস্স পাঠে ব্যভিচার দস্সনতোতি ৰত্তুমাহ-‘নপুংসকে’চ্চাদি, পাঠানুগতা হি সুত্তরচনা, ৰিকপ্পানুৰত্তিযা অনপুংসকমিদমেৰ ৰচনং তস্স ক্ৰচি ব্যভিচারত্তে ঞাপকন্তি ৰত্তুমাহ-‘তস্স চা’তিআদি, অৰস্সমেৰমেত্থ অত্থো গহেতব্বো, অঞ্ঞথা যথাৰট্ঠিতপাঠানুক্কমেনাত্থগ্গহণে সতি সুত্তস্স [সুত্তস্সা (পোত্থকে)] মুখ্যত্তপ্পতীতিতো কথন্তমঞ্ঞস্স ঞাপকং ভৰেয্য, মুখ্যভাৰে হি ঞাপকত্থং ন যুজ্জেয্য.