৩. পঠমহত্থকসুত্তং
২৩. একং সমযং ভগৰা আল়ৰিযং ৰিহরতি অগ্গাল়ৰে চেতিযে. তত্র খো ভগৰা ভিক্খূ আমন্তেসি – ‘‘সত্তহি, ভিক্খৰে, অচ্ছরিযেহি অব্ভুতেহি ধম্মেহি সমন্নাগতং হত্থকং আল়ৰকং ধারেথ. কতমেহি সত্তহি? সদ্ধো হি, ভিক্খৰে, হত্থকো আল়ৰকো; সীলৰা, ভিক্খৰে, হত্থকো আল়ৰকো; হিরীমা, ভিক্খৰে, হত্থকো আল়ৰকো; ওত্তপ্পী, ভিক্খৰে, হত্থকো আল়ৰকো; বহুস্সুতো, ভিক্খৰে, হত্থকো আল়ৰকো; চাগৰা, ভিক্খৰে, হত্থকো আল়ৰকো; পঞ্ঞৰা, ভিক্খৰে, হত্থকো আল়ৰকো – ইমেহি খো, ভিক্খৰে, সত্তহি অচ্ছরিযেহি অব্ভুতেহি ধম্মেহি সমন্নাগতং হত্থকং আল়ৰকং ধারেথা’’তি. ইদমৰোচ ভগৰা. ইদং ৰত্ৰান সুগতো উট্ঠাযাসনা ৰিহারং পাৰিসি.
অথ খো অঞ্ঞতরো ভিক্খু পুব্বণ্হসমযং নিৰাসেত্ৰা পত্তচীৰরমাদায যেন হত্থকস্স আল়ৰকস্স নিৰেসনং তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা পঞ্ঞত্তে আসনে নিসীদি. অথ খো হত্থকো আল়ৰকো যেন সো ভিক্খু তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা তং ভিক্খুং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নং খো হত্থকং আল়ৰকং সো ভিক্খু এতদৰোচ –
‘‘সত্তহি খো ত্ৰং, আৰুসো, অচ্ছরিযেহি অব্ভুতেহি ধম্মেহি সমন্নাগতো ভগৰতা ব্যাকতো. কতমেহি সত্তহি? ‘সদ্ধো, ভিক্খৰে, হত্থকো আল়ৰকো; সীলৰা…পে… হিরিমা… ওত্তপ্পী… বহুস্সুতো… চাগৰা… পঞ্ঞৰা, ভিক্খৰে, হত্থকো আল়ৰকো’তি. ইমেহি খো ত্ৰং, আৰুসো, সত্তহি অচ্ছরিযেহি অব্ভুতেহি ধম্মেহি সমন্নাগতো ভগৰতা ব্যাকতো’’তি. ‘‘কচ্চিত্থ, ভন্তে, ন কোচি গিহী অহোসি ওদাতৰসনো’’তি? ‘‘ন হেত্থ, আৰুসো, কোচি গিহী অহোসি ওদাতৰসনো’’তি. ‘‘সাধু, ভন্তে, যদেত্থ ন কোচি গিহী অহোসি ওদাতৰসনো’’তি.
অথ খো সো ভিক্খু হত্থকস্স আল়ৰকস্স নিৰেসনে পিণ্ডপাতং গহেত্ৰা উট্ঠাযাসনা পক্কামি. অথ খো সো ভিক্খু পচ্ছাভত্তং পিণ্ডপাতপটিক্কন্তো যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নো খো সো ভিক্খু ভগৰন্তং এতদৰোচ –
‘‘ইধাহং, ভন্তে, পুব্বণ্হসমযং নিৰাসেত্ৰা পত্তচীৰরমাদায যেন হত্থকস্স আল়ৰকস্স নিৰেসনং তেনুপসঙ্কমিং; উপসঙ্কমিত্ৰা পঞ্ঞত্তে আসনে নিসীদিং. অথ খো, ভন্তে, হত্থকো আল়ৰকো যেনাহং তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা মং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নং খো অহং, ভন্তে, হত্থকং আল়ৰকং এতদৰচং – ‘সত্তহি খো ত্ৰং, আৰুসো, অচ্ছরিযেহি অব্ভুতেহি ধম্মেহি সমন্নাগতো ভগৰতা ব্যাকতো. কতমেহি সত্তহি? সদ্ধো, ভিক্খৰে, হত্থকো আল়ৰকো; সীলৰা…পে… হিরিমা… ওত্তপ্পী… বহুস্সুতো… চাগৰা… পঞ্ঞৰা, ভিক্খৰে, হত্থকো আল়ৰকোতি. ইমেহি খো ত্ৰং, আৰুসো, সত্তহি অচ্ছরিযেহি অব্ভুতেহি ধম্মেহি সমন্নাগতো ভগৰতা ব্যাকতো’তি.
‘‘এৰং ৰুত্তে, ভন্তে, হত্থকো মং এতদৰোচ – ‘কচ্চিত্থ, ভন্তে, ন কোচি গিহী অহোসি ওদাতৰসনো’তি? ‘ন হেত্থ, আৰুসো, কোচি গিহী অহোসি ওদাতৰসনো’তি. ‘সাধু, ভন্তে, যদেত্থ ন কোচি গিহী অহোসি ওদাতৰসনো’’’তি.
‘‘সাধু সাধু, ভিক্খু! অপ্পিচ্ছো সো, ভিক্খু, কুলপুত্তো. সন্তেযেৰ অত্তনি কুসলধম্মে ন ইচ্ছতি পরেহি ঞাযমানে [পঞ্ঞাপযমানে (ক.)]. তেন হি ত্ৰং, ভিক্খু, ইমিনাপি অট্ঠমেন অচ্ছরিযেন অব্ভুতেন ধম্মেন সমন্নাগতং হত্থকং আল়ৰকং ধারেহি, যদিদং অপ্পিচ্ছতাযা’’তি. ততিযং.