৭. অরতিসুত্তং

১১৩. ‘‘তযোমে, ভিক্খৰে, ধম্মা. কতমে তযো? অরতি, ৰিহিংসা [ৰিহেসা (ক.)], অধম্মচরিযা. ইমে খো, ভিক্খৰে, তযো ধম্মা. ইমেসং খো, ভিক্খৰে, তিণ্ণং ধম্মানং পহানায তযো ধম্মা ভাৰেতব্বা. কতমে তযো? অরতিযা পহানায মুদিতা ভাৰেতব্বা, ৰিহিংসায পহানায অৰিহিংসা ভাৰেতব্বা, অধম্মচরিযায পহানায ধম্মচরিযা ভাৰেতব্বা. ইমেসং খো, ভিক্খৰে, তিণ্ণং ধম্মানং পহানায ইমে তযো ধম্মা ভাৰেতব্বা’’তি. সত্তমং.