৮. সন্তুট্ঠিতাসুত্তং

১১৪. ‘‘তযোমে, ভিক্খৰে, ধম্মা. কতমে তযো? অসন্তুট্ঠিতা, অসম্পজঞ্ঞং, মহিচ্ছতা. ইমে খো, ভিক্খৰে, তযো ধম্মা. ইমেসং খো, ভিক্খৰে, তিণ্ণং ধম্মানং পহানায তযো ধম্মা ভাৰেতব্বা. কতমে তযো? অসন্তুট্ঠিতায পহানায সন্তুট্ঠিতা ভাৰেতব্বা, অসম্পজঞ্ঞস্স পহানায সম্পজঞ্ঞং ভাৰেতব্বং, মহিচ্ছতায পহানায অপ্পিচ্ছতা ভাৰেতব্বা. ইমেসং খো, ভিক্খৰে, তিণ্ণং ধম্মানং পহানায ইমে তযো ধম্মা ভাৰেতব্বা’’তি. অট্ঠমং.