২. পঞ্হব্যাকরণসুত্তং
৪২. ‘‘চত্তারিমানি, ভিক্খৰে, পঞ্হব্যাকরণানি [পঞ্হাব্যাকরণানি (ক.)]. কতমানি চত্তারি? অত্থি, ভিক্খৰে, পঞ্হো একংসব্যাকরণীযো; অত্থি, ভিক্খৰে, পঞ্হো ৰিভজ্জব্যাকরণীযো; অত্থি, ভিক্খৰে, পঞ্হো পটিপুচ্ছাব্যাকরণীযো; অত্থি, ভিক্খৰে, পঞ্হো ঠপনীযো. ইমানি খো, ভিক্খৰে, চত্তারি পঞ্হব্যাকরণানী’’তি.
‘‘একংসৰচনং একং, ৰিভজ্জৰচনাপরং;
ততিযং পটিপুচ্ছেয্য, চতুত্থং পন ঠাপযে.
‘‘যো চ তেসং [নেসং (সী. স্যা. কং.)] তত্থ তত্থ, জানাতি অনুধম্মতং;
চতুপঞ্হস্স কুসলো, আহু ভিক্খুং তথাৰিধং.
‘‘দুরাসদো দুপ্পসহো, গম্ভীরো দুপ্পধংসিযো;
অথো অত্থে অনত্থে চ, উভযস্স হোতি কোৰিদো [উভযত্থস্স কোৰিদো (স্যা. কং.)].
‘‘অনত্থং পরিৰজ্জেতি, অত্থং গণ্হাতি পণ্ডিতো;
অত্থাভিসমযা ধীরো, পণ্ডিতোতি পৰুচ্চতী’’তি. দুতিযং;