১. পুব্বেৰসম্বোধসুত্তং

১০৪. ‘‘পুব্বেৰ মে, ভিক্খৰে, সম্বোধা অনভিসম্বুদ্ধস্স বোধিসত্তস্সেৰ সতো এতদহোসি – ‘কো নু খো লোকে অস্সাদো, কো আদীনৰো, কিং নিস্সরণ’ন্তি? তস্স ময্হং, ভিক্খৰে, এতদহোসি – ‘যং খো লোকং [লোকে (সী. স্যা. কং. পী.)] পটিচ্চ উপ্পজ্জতি সুখং সোমনস্সং, অযং লোকে অস্সাদো. যং লোকো [লোকে (পী. ক.)] অনিচ্চো দুক্খো ৰিপরিণামধম্মো, অযং লোকে আদীনৰো. যো লোকে ছন্দরাগৰিনযো ছন্দরাগপ্পহানং, ইদং লোকে নিস্সরণ’ন্তি [লোকনিস্সরণং (অট্ঠ.) ‘‘লোকে নিস্সরণ’’ন্তি পদেন সংসন্দিতব্বং]. যাৰকীৰঞ্চাহং, ভিক্খৰে, এৰং লোকস্স অস্সাদঞ্চ অস্সাদতো আদীনৰঞ্চ আদীনৰতো নিস্সরণঞ্চ নিস্সরণতো যথাভূতং নাব্ভঞ্ঞাসিং, নেৰ তাৰাহং, ভিক্খৰে, সদেৰকে লোকে সমারকে সব্রহ্মকে সস্সমণব্রাহ্মণিযা পজায সদেৰমনুস্সায ‘অনুত্তরং সম্মাসম্বোধিং অভিসম্বুদ্ধো’তি [অভিসম্বুদ্ধো (সী. স্যা. কং. ক.)] পচ্চঞ্ঞাসিং. যতো চ খ্ৰাহং [খো অহং (সী. পী.), খোহং (স্যা. কং. ক.)], ভিক্খৰে, এৰং লোকস্স অস্সাদঞ্চ অস্সাদতো আদীনৰঞ্চ আদীনৰতো নিস্সরণঞ্চ নিস্সরণতো যথাভূতং অব্ভঞ্ঞাসিং, অথাহং, ভিক্খৰে, সদেৰকে লোকে সমারকে সব্রহ্মকে সস্সমণব্রাহ্মণিযা পজায সদেৰমনুস্সায ‘অনুত্তরং সম্মাসম্বোধিং অভিসম্বুদ্ধো’তি পচ্চঞ্ঞাসিং. ঞাণঞ্চ পন মে দস্সনং উদপাদি – ‘অকুপ্পা মে ৰিমুত্তি [চেতোৰিমুত্তি (সী. পী. ক.)], অযমন্তিমা জাতি, নত্থি দানি পুনব্ভৰো’’’তি. পঠমং.