২. লক্খণসুত্তং
২. ‘‘কম্মলক্খণো, ভিক্খৰে, বালো, কম্মলক্খণো পণ্ডিতো, অপদানসোভনী [অপদানে সোভতি (স্যা. কং. পী.)] পঞ্ঞাতি [পঞ্ঞত্তি (?)]. তীহি, ভিক্খৰে, ধম্মেহি সমন্নাগতো বালো ৰেদিতব্বো. কতমেহি তীহি? কাযদুচ্চরিতেন, ৰচীদুচ্চরিতেন, মনোদুচ্চরিতেন. ইমেহি খো, ভিক্খৰে, তীহি ধম্মেহি সমন্নাগতো বালো ৰেদিতব্বো.
‘‘তীহি, ভিক্খৰে, ধম্মেহি সমন্নাগতো পণ্ডিতো ৰেদিতব্বো. কতমেহি তীহি? কাযসুচরিতেন, ৰচীসুচরিতেন, মনোসুচরিতেন. ইমেহি খো, ভিক্খৰে, তীহি ধম্মেহি সমন্নাগতো পণ্ডিতো ৰেদিতব্বো.
‘‘তস্মাতিহ, ভিক্খৰে, এৰং সিক্খিতব্বং – ‘যেহি তীহি ধম্মেহি সমন্নাগতো বালো ৰেদিতব্বো তে তযো ধম্মে অভিনিৰজ্জেত্ৰা, যেহি তীহি ধম্মেহি সমন্নাগতো পণ্ডিতো ৰেদিতব্বো তে তযো ধম্মে সমাদায ৰত্তিস্সামা’তি. এৰঞ্হি ৰো, ভিক্খৰে, সিক্খিতব্ব’’ন্তি. দুতিযং.