১. সাধুসুত্তং
১৭৮. [অ. নি. ১০.১৩৪] ‘‘সাধুঞ্চ ৰো, ভিক্খৰে, দেসেস্সামি অসাধুঞ্চ. তং সুণাথ, সাধুকং মনসি করোথ; ভাসিস্সামী’’তি. ‘‘এৰং, ভন্তে’’তি খো তে ভিক্খূ ভগৰতো পচ্চস্সোসুং. ভগৰা এতদৰোচ –
‘‘কতমঞ্চ, ভিক্খৰে, অসাধু? পাণাতিপাতো, অদিন্নাদানং, কামেসুমিচ্ছাচারো, মুসাৰাদো, পিসুণা ৰাচা, ফরুসা ৰাচা, সম্ফপ্পলাপো, অভিজ্ঝা, ব্যাপাদো, মিচ্ছাদিট্ঠি – ইদং ৰুচ্চতি, ভিক্খৰে, অসাধু.
‘‘কতমঞ্চ, ভিক্খৰে, সাধু? পাণাতিপাতা ৰেরমণী, অদিন্নাদানা ৰেরমণী, কামেসুমিচ্ছাচারা ৰেরমণী, মুসাৰাদা ৰেরমণী, পিসুণায ৰাচায ৰেরমণী, ফরুসায ৰাচায ৰেরমণী, সম্ফপ্পলাপা ৰেরমণী, অনভিজ্ঝা, অব্যাপাদো, সম্মাদিট্ঠি – ইদং ৰুচ্চতি, ভিক্খৰে, সাধূ’’তি. পঠমং.