১. সাধুসুত্তং
১৩৪. [অ. নি. ১০.১৭৮] ‘‘সাধুঞ্চ ৰো, ভিক্খৰে, দেসেস্সামি অসাধুঞ্চ. তং সুণাথ, সাধুকং মনসি করোথ; ভাসিস্সামী’’তি. ‘‘এৰং, ভন্তে’’তি খো তে ভিক্খূ ভগৰতো পচ্চস্সোসুং. ভগৰা এতদৰোচ –
‘‘কতমঞ্চ, ভিক্খৰে, অসাধু? মিচ্ছাদিট্ঠি, মিচ্ছাসঙ্কপ্পো, মিচ্ছাৰাচা, মিচ্ছাকম্মন্তো, মিচ্ছাআজীৰো, মিচ্ছাৰাযামো, মিচ্ছাসতি, মিচ্ছাসমাধি, মিচ্ছাঞাণং, মিচ্ছাৰিমুত্তি – ইদং ৰুচ্চতি, ভিক্খৰে, অসাধু. কতমঞ্চ, ভিক্খৰে, সাধু? সম্মাদিট্ঠি, সম্মাসঙ্কপ্পো, সম্মাৰাচা সম্মাকম্মন্তো, সম্মাআজীৰো, সম্মাৰাযামো, সম্মাসতি, সম্মাসমাধি, সম্মাঞাণং, সম্মাৰিমুত্তি – ইদং ৰুচ্চতি, ভিক্খৰে, সাধূ’’তি. পঠমং.