২২৬. নগ্গিযপটিক্খেপকথা
৩৭০. তেন খো পন সমযেন অঞ্ঞতৰো ভিক্খু নগ্গো হুত্ৱা যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি, উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং এতদৱোচ – ‘‘ভগৱা, ভন্তে, অনেকপৰিযাযেন অপ্পিচ্ছস্স সন্তুট্ঠস্স সল্লেখস্স ধুতস্স পাসাদিকস্স অপচযস্স ৱীৰিযাৰম্ভস্স ৱণ্ণৱাদী. ইদং, ভন্তে, নগ্গিযং অনেকপৰিযাযেন অপ্পিচ্ছতায সন্তুট্ঠিতায সল্লেখায ধুততায [ধুতত্তায (ক.)] পাসাদিকতায অপচযায ৱীৰিযাৰম্ভায সংৱত্ততি. সাধু, ভন্তে, ভগৱা ভিক্খূনং নগ্গিযং অনুজানাতূ’’তি. ৱিগৰহি বুদ্ধো ভগৱা – ‘‘অননুচ্ছৱিকং, মোঘপুৰিস, অননুলোমিকং অপ্পতিৰূপং অস্সামণকং অকপ্পিযং অকৰণীযং. কথঞ্হি নাম ত্ৱং, মোঘপুৰিস, নগ্গিযং তিত্থিযসমাদানং সমাদিযিস্সসি. নেতং, মোঘপুৰিস, অপ্পসন্নানং ৱা পসাদায…পে…’’ ৱিগৰহিত্ৱা ধম্মিং কথং কত্ৱা ভিক্খূ আমন্তেসি – ‘‘ন, ভিক্খৱে, নগ্গিযং তিত্থিযসমাদানং সমাদিযিতব্বং. যো সমাদিযেয্য, আপত্তি থুল্লচ্চযস্সা’’তি.
নগ্গিযপটিক্খেপকথা নিট্ঠিতা.