২৭৫. পালিলেয্যকগমনকথা

৪৬৭. [উদা. ৩৫ আদযো থোকং ৱিসদিসং] অথ খো ভগৱা আযস্মন্তঞ্চ অনুৰুদ্ধং আযস্মন্তঞ্চ নন্দিযং আযস্মন্তঞ্চ কিমিলং ধম্মিযা কথায সন্দস্সেত্ৱা সমাদপেত্ৱা সমুত্তেজেত্ৱা সম্পহংসেত্ৱা উট্ঠাযাসনা যেন পালিলেয্যকং [পাৰিলেয্যকং (সী. স্যা.)] তেন চাৰিকং পক্কামি. অনুপুব্বেন চাৰিকং চৰমানো যেন পালিলেয্যকং তদৱসৰি. তত্ৰ সুদং ভগৱা পালিলেয্যকে ৱিহৰতি ৰক্খিতৱনসণ্ডে ভদ্দসালমূলে. অথ খো ভগৱতো ৰহোগতস্স পটিসল্লীনস্স এৱং চেতসো পৰিৱিতক্কো উদপাদি – ‘‘অহং খো পুব্বে আকিণ্ণো ন ফাসু ৱিহাসিং তেহি কোসম্বকেহি [কোসব্ভিকেহি (স্যা.)] ভিক্খূহি ভণ্ডনকাৰকেহি কলহকাৰকেহি ৱিৱাদকাৰকেহি ভস্সকাৰকেহি সঙ্ঘে অধিকৰণকাৰকেহি. সোম্হি এতৰহি একো অদুতিযো সুখং ফাসু ৱিহৰামি অঞ্ঞত্ৰেৱ তেহি কোসম্বকেহি ভিক্খূহি ভণ্ডনকাৰকেহি কলহকাৰকেহি ৱিৱাদকাৰকেহি ভস্সকাৰকেহি সঙ্ঘে অধিকৰণকাৰকেহী’’তি.

অঞ্ঞতৰোপি খো হত্থিনাগো আকিণ্ণো ৱিহৰতি হত্থীহি হত্থিনীহি হত্থিকড়ভেহি হত্থিচ্ছাপেহি, ছিন্নগ্গানি চেৱ তিণানি খাদতি, ওভগ্গোভগ্গঞ্চস্স সাখাভঙ্গং খাদন্তি, আৱিলানি চ পানীযানি পিৱতি, ওগাহা চস্স ওতিণ্ণস্স হত্থিনিযো কাযং উপনিঘংসন্তিযো গচ্ছন্তি. অথ খো তস্স হত্থিনাগস্স এতদহোসি – ‘‘অহং খো আকিণ্ণো ৱিহৰামি হত্থীহি হত্থিনীহি হত্থিকড়ভেহি হত্থিচ্ছাপেহি, ছিন্নগ্গানি চেৱ তিণানি খাদামি, ওভগ্গোভগ্গঞ্চ মে সাখাভঙ্গং খাদন্তি, আৱিলানি চ পানীযানি পিৱামি, ওগাহা চ মে ওতিণ্ণস্স হত্থিনিযো কাযং উপনিঘংসন্তিযো গচ্ছন্তি. যংনূনাহং একোৱ গণস্মা ৱূপকট্ঠো ৱিহৰেয্য’’ন্তি. অথ খো সো হত্থিনাগো যূথা অপক্কম্ম যেন পালিলেয্যকং ৰক্খিতৱনসণ্ডো ভদ্দসালমূলং যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি, উপসঙ্কমিত্ৱা সোণ্ডায ভগৱতো পানীযং পৰিভোজনীযং উপট্ঠাপেতি, অপ্পহৰিতঞ্চ কৰোতি. অথ খো তস্স হত্থিনাগস্স এতদহোসি – ‘‘অহং খো পুব্বে আকিণ্ণো ন ফাসু ৱিহাসিং হত্থীহি হত্থিনীহি হত্থিকড়ভেহি হত্থিচ্ছাপেহি, ছিন্নগ্গানি চেৱ তিণানি খাদিং, ওভগ্গোভগ্গঞ্চ মে সাখাভঙ্গং খাদিংসু, আৱিলানি চ পানীযানি অপাযিং ওগাহা চ মে ওতিণ্ণস্স [ওগাহঞ্চস্স ওতিণ্ণস্স (স্যা.), ওগাহা চস্স উত্তিণ্ণস্স (সী.)] হত্থিনিযো কাযং উপনিঘংসন্তিযো অগমংসু. সোম্হি এতৰহি একো অদুতিযো সুখং ফাসু ৱিহৰামি অঞ্ঞত্ৰেৱ হত্থীহি হত্থিনীহি হত্থিকড়ভেহি হত্থিচ্ছাপেহী’’তি.

অথ খো ভগৱা অত্তনো চ পৱিৱেকং ৱিদিত্ৱা তস্স চ হত্থিনাগস্স চেতসা চেতোপৰিৱিতক্কমঞ্ঞায তাযং ৱেলাযং ইমং উদানং উদানেসি –

[উদা. ৩৫] ‘‘এতং [এৱং (ক.)] নাগস্স নাগেন, ঈসাদন্তস্স হত্থিনো;

সমেতি চিত্তং চিত্তেন, যদেকো ৰমতী ৱনে’’তি.

অথ খো ভগৱা পালিলেয্যকে যথাভিৰন্তং ৱিহৰিত্ৱা যেন সাৱত্থি তেন চাৰিকং পক্কামি. অনুপুব্বেন চাৰিকং চৰমানো যেন সাৱত্থি তদৱসৰি. তত্ৰ সুদং ভগৱা সাৱত্থিযং ৱিহৰতি জেতৱনে অনাথপিণ্ডিকস্স আৰামে. অথ খো কোসম্বকা উপাসকা – ‘‘ইমে খো অয্যা কোসম্বকা ভিক্খূ বহুনো অম্হাকং অনত্থস্স কাৰকা. ইমেহি উব্বাড়্হো ভগৱা পক্কন্তো. হন্দ মযং অয্যে কোসম্বকে ভিক্খূ নেৱ অভিৱাদেয্যাম, ন পচ্চুট্ঠেয্যাম, ন অঞ্জলিকম্মং সামীচিকম্মং কৰেয্যাম, ন সক্কৰেয্যাম, ন গৰুং কৰেয্যাম, ন মানেয্যাম, ন ভজেয্যাম, ন পূজেয্যাম, উপগতানম্পি পিণ্ডকং ন দজ্জেয্যাম – এৱং ইমে অম্হেহি অসক্কৰিযমানা অগৰুকৰিযমানা অমানিযমানা অভজিযমানা অপূজিযমানা অসক্কাৰপকতা পক্কমিস্সন্তি ৱা ৱিব্ভমিস্সন্তি ৱা ভগৱন্তং ৱা পসাদেস্সন্তী’’তি. অথ খো কোসম্বকা উপাসকা কোসম্বকে ভিক্খূ নেৱ অভিৱাদেসুং, ন পচ্চুট্ঠেসুং, ন অঞ্জলিকম্মং সামীচিকম্মং অকংসু, ন সক্কৰিংসু, ন গৰুং কৰিংসু, ন মানেসুং, ন ভজেসুং ন পূজেসুং, উপগতানম্পি পিণ্ডকং ন অদংসু. অথ খো কোসম্বকা ভিক্খূ কোসম্বকেহি উপাসকেহি অসক্কৰিযমানা অগৰুকৰিযমানা অমানিযমানা অভজিযমানা অপূজিযমানা অসক্কাৰপকতা এৱমাহংসু – ‘‘হন্দ মযং, আৱুসো, সাৱত্থিং গন্ত্ৱা ভগৱতো সন্তিকে ইমং অধিকৰণং ৱূপসমেয্যামা’’তি.

পালিলেয্যকগমনকথা নিট্ঠিতা.