৮. মাৰকথা

৩২. অথ খো ভগৱা তে ভিক্খূ আমন্তেসি [সং. নি. ১.১৪১ মাৰসংযুত্তেপি] – ‘‘মুত্তাহং, ভিক্খৱে, সব্বপাসেহি, যে দিব্বা যে চ মানুসা. তুম্হেপি, ভিক্খৱে, মুত্তা সব্বপাসেহি, যে দিব্বা যে চ মানুসা. চৰথ, ভিক্খৱে, চাৰিকং বহুজনহিতায বহুজনসুখায লোকানুকম্পায অত্থায হিতায সুখায দেৱমনুস্সানং. মা একেন দ্ৱে অগমিত্থ. দেসেথ, ভিক্খৱে, ধম্মং আদিকল্যাণং মজ্ঝেকল্যাণং পৰিযোসানকল্যাণং সাত্থং সব্যঞ্জনং কেৱলপৰিপুণ্ণং পৰিসুদ্ধং ব্ৰহ্মচৰিযং পকাসেথ. সন্তি সত্তা অপ্পৰজক্খজাতিকা, অস্সৱনতা ধম্মস্স পৰিহাযন্তি, ভৱিস্সন্তি ধম্মস্স অঞ্ঞাতাৰো. অহম্পি, ভিক্খৱে, যেন উৰুৱেলা সেনানিগমো তেনুপসঙ্কমিস্সামি ধম্মদেসনাযা’’তি.

৩৩. অথ খো মাৰো পাপিমা যেন ভগৱা তেনুপসঙ্কমি, উপসঙ্কমিত্ৱা ভগৱন্তং গাথায অজ্ঝভাসি –

‘‘বদ্ধোসি সব্বপাসেহি, যে দিব্বা যে চ মানুসা;

মহাবন্ধনবদ্ধোসি, ন মে সমণ মোক্খসী’’তি.

‘‘মুত্তাহং [মুত্তোহং (সী. স্যা.)] সব্বপাসেহি, যে দিব্বা যে চ মানুসা;

মহাবন্ধনমুত্তোম্হি, নিহতো ত্ৱমসি অন্তকাতি.

[সং. নি. ১.১৫১ মাৰসংযুত্তেপি] ‘‘অন্তলিক্খচৰো পাসো, য্ৱাযং চৰতি মানসো;

তেন তং বাধযিস্সামি, ন মে সমণ মোক্খসীতি.

[সং. নি. ১.১১৫১ মাৰসংযুত্তেপি] ‘‘ৰূপা সদ্দা ৰসা গন্ধা, ফোট্ঠব্বা চ মনোৰমা;

এত্থ মে ৱিগতো ছন্দো, নিহতো ত্ৱমসি অন্তকা’’তি.

অথ খো মাৰো পাপিমা – জানাতি মং ভগৱা, জানাতি মং সুগতোতি দুক্খী দুম্মনো

তত্থেৱন্তৰধাযীতি.

মাৰকথা নিট্ঠিতা.