৫২. অৰহন্তঘাতকৱত্থু

১১৪. তেন খো পন সমযেন সম্বহুলা ভিক্খূ সাকেতা সাৱত্থিং অদ্ধানমগ্গপ্পটিপন্না হোন্তি. অন্তৰামগ্গে চোৰা নিক্খমিত্ৱা একচ্চে ভিক্খূ অচ্ছিন্দিংসু, একচ্চে ভিক্খূ হনিংসু. সাৱত্থিযা ৰাজভটা নিক্খমিত্ৱা একচ্চে চোৰে অগ্গহেসুং, একচ্চে চোৰা পলাযিংসু. যে তে পলাযিংসু তে ভিক্খূসু পব্বজিংসু, যে তে গহিতা তে ৱধায ওনিয্যন্তি. অদ্দসংসু খো তে পলাযিত্ৱা পব্বজিতা তে চোৰে ৱধায ওনিয্যমানে, দিস্ৱান এৱমাহংসু – ‘‘সাধু খো মযং পলাযিম্হা, সচা চ [সচে চ, সচজ্জ (অট্ঠকথাযং পাঠন্তৰা)] মযং গয্হেয্যাম [গণ্হেয্যাম (ক.)], মযম্পি এৱমেৱ হঞ্ঞেয্যামা’’তি. ভিক্খূ এৱমাহংসু – ‘‘কিং পন তুম্হে, আৱুসো, অকত্থা’’তি? অথ খো তে পব্বজিতা ভিক্খূনং এতমত্থং আৰোচেসুং. ভিক্খূ ভগৱতো এতমত্থং আৰোচেসুং. অৰহন্তো এতে, ভিক্খৱে, ভিক্খূ. অৰহন্তঘাতকো, ভিক্খৱে, অনুপসম্পন্নো ন উপসম্পাদেতব্বো, উপসম্পন্নো নাসেতব্বোতি.