৪৮. থেয্যসংৱাসকৱত্থু

১১০. তেন খো পন সমযেন অঞ্ঞতৰো পুৰাণকুলপুত্তো খীণকোলঞ্ঞো সুখুমালো হোতি. অথ খো তস্স পুৰাণকুলপুত্তস্স খীণকোলঞ্ঞস্স এতদহোসি – ‘‘অহং খো সুখুমালো, ন পটিবলো অনধিগতং ৱা ভোগং অধিগন্তুং, অধিগতং ৱা ভোগং ফাতিং কাতুং. কেন নু খো অহং উপাযেন সুখঞ্চ জীৱেয্যং, ন চ কিলমেয্য’’ন্তি? অথ খো তস্স পুৰাণকুলপুত্তস্স খীণকোলঞ্ঞস্স এতদহোসি – ‘‘ইমে খো সমণা সক্যপুত্তিযা সুখসীলা সুখসমাচাৰা, সুভোজনানি ভুঞ্জিত্ৱা নিৱাতেসু সযনেসু সযন্তি. যংনূনাহং সামং পত্তচীৱৰং পটিযাদেত্ৱা কেসমস্সুং ওহাৰেত্ৱা কাসাযানি ৱত্থানি অচ্ছাদেত্ৱা আৰামং গন্ত্ৱা ভিক্খূহি সদ্ধিং সংৱসেয্য’’ন্তি. অথ খো সো পুৰাণকুলপুত্তো খীণকোলঞ্ঞো সামং পত্তচীৱৰং পটিযাদেত্ৱা কেসমস্সুং ওহাৰেত্ৱা কাসাযানি ৱত্থানি অচ্ছাদেত্ৱা আৰামং গন্ত্ৱা ভিক্খূ অভিৱাদেতি. ভিক্খূ এৱমাহংসু – ‘‘কতিৱস্সোসি ত্ৱং, আৱুসো’’তি? কিং এতং, আৱুসো, কতিৱস্সো নামাতি? কো পন তে, আৱুসো, উপজ্ঝাযোতি? কিং এতং, আৱুসো, উপজ্ঝাযো নামাতি? ভিক্খূ আযস্মন্তং উপালিং এতদৱোচুং – ‘‘ইঙ্ঘাৱুসো উপালি, ইমং পব্বজিতং অনুযুঞ্জাহী’’তি. অথ খো সো পুৰাণকুলপুত্তো খীণকোলঞ্ঞো আযস্মতা উপালিনা অনুযুঞ্জিযমানো এতমত্থং আৰোচেসি. আযস্মা উপালি ভিক্খূনং এতমত্থং আৰোচেসি. ভিক্খূ ভগৱতো এতমত্থং আৰোচেসুং. থেয্যসংৱাসকো, ভিক্খৱে, অনুপসম্পন্নো ন উপসম্পাদেতব্বো, উপসম্পন্নো নাসেতব্বোতি. তিত্থিযপক্কন্তকো, ভিক্খৱে, অনুপসম্পন্নো ন উপসম্পাদেতব্বো, উপসম্পন্নো নাসেতব্বোতি.