৩৪. দাসৱত্থু
৯৭. তেন খো পন সমযেন অঞ্ঞতৰো দাসো পলাযিত্ৱা ভিক্খূসু পব্বজিতো হোতি. অয্যকা [অয্যিকা (ক.), অযিৰকা (সী.)] পস্সিত্ৱা এৱমাহংসু – ‘‘অযং সো অম্হাকং দাসো. হন্দ, নং নেমা’’তি. একচ্চে এৱমাহংসু – ‘‘মায্যো, এৱং অৱচুত্থ, অনুঞ্ঞাতং ৰঞ্ঞা মাগধেন সেনিযেন বিম্বিসাৰেন ‘‘যে সমণেসু সক্যপুত্তিযেসু পব্বজন্তি, ন তে লব্ভা কিঞ্চি কাতুং, স্ৱাক্খাতো ধম্মো, চৰন্তু ব্ৰহ্মচৰিযং সম্মা দুক্খস্স অন্তকিৰিযাযা’’তি. মনুস্সা উজ্ঝাযন্তি খিয্যন্তি ৱিপাচেন্তি – ‘‘অভযূৱৰা ইমে সমণা সক্যপুত্তিযা, নযিমে লব্ভা কিঞ্চি কাতুং. কথঞ্হি নাম সমণা সক্যপুত্তিযা দাসং পব্বাজেস্সন্তী’’তি. ভগৱতো এতমত্থং আৰোচেসুং. ন, ভিক্খৱে, দাসো পব্বাজেতব্বো. যো পব্বাজেয্য, আপত্তি দুক্কটস্সাতি.
দাসৱত্থু নিট্ঠিতং.